Ρώμη: Τη νεοελληνίστρια Άλκηστη Πρωίου τίμησε το πανεπιστήμιο Λα Σαπιέντσα
του ανταποκριτή μας Θ. Ανδρεάδη - Συγγελάκη
Το πανεπιστήμιο της Ρώμης, Λα Σαπιέντσα, τίμησε, με δυο ξεχωριστές εκδόσεις του, τη νεοελληνίστρια καθηγήτρια, Άλκηστη Πρωίου. Η πρώτη αφορά τον Νομπελίστα συγγραφέα, ηθοποιό και σκηνοθέτη, Ντάριο Φο. Σε βιβλίο τής σειράς νεοελληνικών και βυζαντινών μελετών του πανεπιστημίου της Ρώμης, ο Φο παρουσιάζεται ως σύγχρονος «Goliardus» (όπως είναι και ο τίτλος της μελέτης) μέσα από την έρευνα της Πρωίου και της μελετήτριας Άντζελα Αρμάτι.
Πρόκειται για αναλυτική παρουσίαση των έργων του Ιταλού ανατρεπτικού θεατράνθρωπου με λεπτομερή αναφορά σε θεατρικές κριτικές, έργα τα οποία ανέβηκαν σε ελληνικές σκηνές από το 1974 έως το 1997. Με την πτώση της δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1974, το θέατρο του Φο έχει άμεση, ελεύθερη πρόσβαση στα ελληνικά θέατρα: η παρουσίαση των έργων του σήμανε για τους Έλληνες, όχι μόνον την απτή επαφή με την ελευθερία, που είχε ξανακερδηθεί, αλλά και μία τιμητική αναγνώριση προς τον Φο, που τόσο πάλεψε για να τους στηρίξει. «Ήταν το αντίδωρον που άξιζε», γράφουν οι Πρωίου και Αρμάτι.
Στον δεύτερο τόμο, που παρουσιάστηκε στο Ωδείον της φιλοσοφικής σχολής της Λα Σαπιέντσα, γνωστοί νεοελληνιστές αφιερώνουν μελέτες τους στην Άλκηστη Πρωίου. Η Ρενάτα Λαβανίνι, η Πάολα Μαρία Μινούτσι, η Άλκηστη Σουλογιάννη, ο Βιντσέντσο Ρότολο, ο Μάσσιμο Πέρι και πολλοί άλλοι, αναγνωρίζουν με τη συμμετοχή τους στην έκδοση αυτή, τη μεγάλη προσφορά της Ελληνίδας καθηγήτριας, που άρχισε να διδάσκει ως λέκτορας στο πανεπιστήμιο της Ρώμης, το 1960 και συνταξιοδοτήθηκε το 2006.
Με εμπεριστατωμένες μελέτες και παρουσιάσεις των έργων του Κάλβου, του Σολωμού, του Παλαμά και τη σπάνια υποδειγματική γνώση τόσο της καθαρεύουσας, όσο και της δημοτικής γλώσσας, κέρδισε την εκτίμηση των φοιτητών και Ιταλών και Ελλήνων διακεκριμένων συναδέλφων της.
Στην παρουσίαση των δύο τόμων, η πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Ρώμης, Δάφνη Σούλη, αναφερόμενη στην πολύτιμη, επιστημονική και ανθρώπινη παρουσία της Άλκηστης Πρωίου, στα χρόνια της δικτατορίας, τόνισε: «Η συχνή συνάντηση, τότε, με μια νεαρή Ελληνίδα βοηθό πανεπιστημίου, πάντα χαμογελαστή και με τις καλύτερες προθέσεις, ενίσχυε σε εμάς τους φοιτητές όχι μόνο την ακαδημαϊκή θέληση για μάθηση, αλλά και το θάρρος και τη βούληση για κοινωνική στράτευση υπέρ της χώρας μας, που στερείτο τότε τη Δημοκρατία».
© ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ και παραχωρούνται σε συνδρομητές μόνον για συγκεκριμένη χρήση.
http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=15759
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
