Οι μέσες λύσεις - Του Γιάννη Καλαμίτση
ΠΑΩ ΣΤΟΙΧΗΜΑ πως και στις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν κάποια ημέρα του Ιουνίου, κανένα κόμμα δεν θα πάρει αυτοδυναμία. Οπόταν, ρωτώ, τι θα γίνει; Θα πάμε σε τρίτες εκλογές, που και αυτές δεν θα βγάλουν αποτέλεσμα, ή κάποιοι θα ρίξουν νερό στο κομματικό κρασί τους και θα φτιάξουν μια, εντελώς άνω - κάτω, κυβέρνηση;
Για να μην ταλαιπωρείται κι άλλο η χώρα, προτείνω να βρεθεί μια μέση λύση που θα ικανοποιεί το «εγώ» όλων των αρχηγών που θα συνεργαστούν.
Εστω, λοιπόν, ότι αποφασίζουν να συνεργαστούν οι μνημονιακοί Σαμαράς και Βενιζέλος με τον αντιμνημονιακό Τσίπρα. Κι οι τρεις τους συμφωνούν πως δεν πρέπει να φύγει η Ελλάδα από την Ευρώπη και το ευρώ, αλλά διαφωνούν ως το αν πρέπει να μείνουμε στα μνημόνια.
Η πρώτη πρόταση που έχω να κάνω είναι η εξής: ένα κοινό σημείο μεταξύ Σαμαρά και Τσίπρα είναι το ότι και οι δύο έχουν στο επώνυμό τους το γράμμα «ρο». Προτείνω, λοιπόν, στους οκτώ μήνες που έχουν «ρο», και μπαίνει στο κρασί νερό, να κυβερνούν μαζί ή εκ περιτροπής ο Σαμαράς με τον Τσίπρα. Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη, Απρίλη, πρωθυπουργός ο Σαμαράς, αντιπρόεδρος ο Τσίπρας και Σεπτέμβρη, Οκτώβρη, Νοέμβρη, Δεκέμβρη, το αντίστροφο. Τους τέσσερις μήνες που δεν έχουν «ρο» θα κυβερνάει ο Βαγγέλης. ΑΝ συνεχίσει να έχει κόμμα!
Αν το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιουνίου αναδείξει σαν «ρυθμιστή» το κόμμα του Καμμένου, η μέση λύση πρέπει να είναι η εξής: τους εννέα μήνες του φθινοπώρου, του χειμώνα και της άνοιξης θα κυβερνούν Σαμαράς και Βενιζέλος, με πρωθυπουργό τον Καμμένο. Τους τρεις μήνες του καλοκαιριού, ο Καμμένος θα στηρίζει μεν την κυβέρνηση, αλλά θα αποχωρεί από πρωθυπουργός και θα πηγαίνει βόλτες με το φουσκωτό του στα νησιά. Αν στο εννεάμηνο που ο Πάνος θα είναι πρωθυπουργός, η απομάκρυνση από το φουσκωτό τού δημιουργεί στερητικό σύνδρομο, ας του δανείζει κάνα-δυο φουσκωτούς ο Μιχαλολιάκος, να παρηγοριέται.
Εν κατακλείδι, λύσεις, για τη δημιουργία μιας κυβέρνησης, υπάρχουν, έστω και τρελές, ως αυτές που ανέφερα. Λίγη καλή θέληση και αγάπη για την πατρίδα χρειάζονται.
Δύο συστατικά που απουσίαζαν από τους εκλεγμένους των περασμένων εκλογών.
Αλλά από αρχηγούς που άρχισαν τις δηλώσεις τους λέγοντας «ΔΥΣΤΥΧΩΣ πρέπει να πάμε σε εκλογές!», τι περίμενες;
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
