Reuters: Γιατί Έλληνες και Ιταλοί πολιτικοί απέτυχαν τόσο θεαματικά;

Στην Ελλάδα, ο ηγέτης των συντηρητικών Αντώνης Σαμαράς επέμενε στις πρόωρες εκλογές, που κατέληξαν να μειώσουν τη δύναμη του κόμματός του και έριξαν τη χώρα σε έναν δρόμο που μπορεί να τη βγάλει από το ευρώ. Στην Ιταλία, οι πολιτικοί, υπό τον «σκανδαλώδη» Σίλβιο Μπερλουσκόνι, αναγκάστηκαν να παραδεχτούν πως δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με την κρίση, που έφερε τη χώρα κοντά στην οικονομική καταστροφή και παρέδωσαν τα ηνία στον τεχνοκράτη Μόντι την ίδια μέρα.

Πρόκειται για λίγα μόνο από τα άτσαλα λάθη των εξαιρετικά μη δημοφιλών πολιτικών στην Ελλάδα και την Ιταλία, καθώς οι πολίτες φωνάζουν για ισχυρή ηγεσία την ώρα που την έχουν περισσότερο ανάγκη, παρατηρεί το Reuters και συμπληρώνει: εγείρονται ερωτήματα σχετικά με το γιατί αυτοί οι ηγέτες έχουν αποτύχει τόσο θεαματικά!

Σύμφωνα με το άρθρο του πρακτορείου, οι πρόσφατες κάλπες στις δύο χώρες στις 6 Μαΐου - δημοτικές στην Ιταλία - οδήγησαν στην τιμωρία των κομμάτων που κυριαρχούσαν τις τελευταίες δεκαετίες και αναδεικνύουν τις ανεπάρκειες, τη δυσμορφία και τη χρεοκοπία των πολιτικών τους δομών.

Παρόλα αυτά, τα κόμματα και στις δύο χώρες παραμένουν αμετανόητα: Στην Ελλάδα, «ξοδεύουν το χρόνο τους με άσκοπες και έντονες αντιπαραθέσεις αντί να βρουν μία λύση στο επικίνδυνο αδιέξοδο». Ακόμη και τώρα, «διστάζουν να εξηγήσουν ότι οι επαναληπτικές εκλογές θα είναι καθαρή επιλογή μεταξύ παραμονής ή έξωσης από το ευρώ, παρά τη δυναμική συσπείρωσης που θα είχε ένα τέτοιο μήνυμα».

Στην Ιταλία, πάλι, «ψάχνουν πιο "ευπώλητες" ταυτότητες εν όψει των επόμενων εκλογών, παίρνοντας όλο και μεγαλύτερες αποστάσεις από τις ήκιστα δημοφιλείς πολιτικές λιτότητας του Μόντι». Αποτέλεσμα: Σε δημοτικές εκλογές όπως και στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του πάλαι πότε ισχυρότατου Μπερλουσκόνι πέφτει στην τρίτη θέση και ενισχύονται σχηματισμοί όπως εκείνος του κωμικού Μπέπε Γκρίλο.

Σύμφωνα με το Reuters, το πρόβλημα ξεκινά από τη διαχρονική κυριαρχία των πελατειακών αντιλήψεων, που χρονολογείται μάλιστα νωρίτερα ακόμη και της ίδρυσης των δύο κρατών: Και στις δύο χώρες, οι ψηφοφόροι «μαύρισαν» τα κόμματα που ψήφιζαν επί δεκαετίες, τιμωρώντας τα για τη διαφθορά και την ανικανότητά τους, την οποία ανέδειξε η κρίση.

Προσπερνώντας τα χιλιοειπωμένα για την Ελλάδα, οι Ιταλοί γνωρίζουν καλά την κουλτούρα του συστήματος πελατείας ήδη πριν από την ιταλική ενοποίηση, που ισχυροποιήθηκε μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο -όταν οι πολιτικοί, σημειώνει το Reuters, έδιναν ένα παπούτσι στους εκλογείς πριν την κάλπη και το δεύτερο αφού έριχναν το σωστό «κουκί».

Η δεύτερη παράμετρος που εντοπίζει το Reuters βρίσκεται στις ισχυρές δομές των κομμάτων στις δύο χώρες: Ο παραγοντισμός κλείνει το δρόμο σε ταλαντούχους ή χαρισματικούς πολιτικούς, οι οποίοι -στις λίγες περιπτώσεις που θα καταφέρουν να ξεχωρίσουν- έχουν να συνεργαστούν με μία στρατιά στελεχών που υπακούν άκριτα και άνευ όρων στην κομματική γραμμή.

Οι δύο χώρες, καταλήγει το πρακτορείο, έχουν παρόμοια προβλήματα. «Η Ιταλία τουλάχιστον», υποστηρίζει, «είχε την ευελιξία να επιλέξει έναν έγκυρο τεχνοκράτη για να κυβερνήσει, πράγμα που οι Έλληνες πολιτικοί απέρριψαν».

TVXS.gr