Ο Σταύρος νυμφεύεται - Του Γιάννη Καλαμίτση
ΣΗΜΕΡΑ γάμος γίνεται και παίρνει ο αϊτός την περιστέρα κ.λπ. κ.λπ.
Σήμερα, μία εβδομάδα πριν βρει σύζυγο η πολύφερνη νύφη, η εξουσία, ο εξ αγχιστείας ανιψιός μου, ο Σταύρος, νυμφεύεται την Αθηνά. Σε σωστή ηλικία για γάμο και οι δυο τους, κι αφού βρήκαν πως ταιριάζουνε, αποφάσισαν πως «δύο μπορούν να ζήσουν με το ίδιο κόστος που ζει ο ένας» και προχωρούν στο μεγάλο τόλμημα.
Ο Σταύρος, μηχανικός αεροπλάνων, με μεγάλη εμπειρία, έχει μία, κατά πάσαν πιθανότητα, μόνιμη εργασία. Λέω «κατά πάσαν πιθανότητα», επειδή κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα λέει το επόμενο μνημόνιο που θα υπογράψουμε.
Η Αθηνά είναι δημοσιογράφος και εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα. Δηλαδή, πιάσ’ τ’ αβγό και κούρευτο! Εύχομαι να έχει πάντα δουλειά η κοπέλα, αλλά, στην εποχή που ζούμε, τίποτα δεν μπορεί να είναι σίγουρο. Ολα εξαρτώνται από το τι θα ζητήσει η τρόικα.
Από σήμερα θα ενώνουν τους δύο μισθούς τους, για να αντιμετωπίσουν τα έξοδά τους.
Ο Σταύρος, για να πάει στον τόπο της εργασίας του, θα διανύει καθημερινά ογδόντα χιλιόμετρα και θα πληρώνει και διόδια. Κάνε έναν λογαριασμό και βρες πόσα θα αφαιρούνται από το εισόδημα κάθε μήνα. Τα ίδια θα ξοδεύει και για να επιστρέψει το βράδυ στο σπίτι του και να αγκαλιάσει τη γυναίκα του. Αν τη βρει εκεί! Επειδή η δουλειά της δημοσιογράφου δεν έχει ωράριο. Αν της πει το αφεντικό «τρέχα τώρα αμέσως να καλύψεις αυτό το συμβάν!», δεν θα μπορεί να του αρνηθεί. Μπορεί σε μια άλλη, παλιά εποχή, δύο αρνήσεις να κάναν μία κατάφαση, αλλά, σήμερα, μία άρνηση, προς το αφεντικό, ισοδυναμεί με μία απόλυση.
Με αυτές τις διακόσιες εξήντα τρεις λέξεις, που έγραψα έως τώρα, ήθελα να πω ένα πράγμα μόνο: Δυο νέοι άνθρωποι, που αγαπιούνται και θέλουν να γίνουν οικογένεια, δεν μπορούν να «κάνουν τα κουμάντα τους». Εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από το τι θα θελήσει η τρόικα, τι θα αποφασίσει η Ευρώπη, τι θα έχουν υπογράψει στα μνημόνια αυτοί που προσφέρονται να μας ξανακυβερνήσουν και πόσα θα τους πάρουν οι φόροι, αυτοί που επιβάλλονται μεν αλλά ή δεν μαζεύονται ή, κι αν μαζεύονται, κάνουν μια τρύπα στο νερό.
Εύχομαι στον Σταύρο και την Αθηνά να ζήσουν ευτυχισμένοι και να συνεχίσουν να αγαπιούνται.
Και να είναι και υγιείς, επειδή δεν έχουμε πια και φάρμακα.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
