Επιμηκύνσεως εγκώμιον - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Την πρώτη φορά που παρέλαβα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο διαφημιστικό επιμήκυνσης ταράχτηκα. Υπέθεσα ότι είχα ένα πρόβλημα που μέχρι τότε δεν γνώριζα ότι το έχω, και όχι μόνον το έχω αλλά και κάποιος άλλος ξέρει ότι το έχω. Ποιος του το είπε; Πώς το έμαθε; Ηταν η πρώτη περίοδος της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και ως εκ τούτου δεν είχα συνειδητοποιήσει ακόμη πως τα μηνύματα σέβονται τους κανόνες της δημοκρατίας. Ολοι είναι ίσοι απέναντι στην επιμήκυνση και ακόμη κι αν μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους αυτό δεν τους εξαιρεί από την ισονομία.

Γρήγορα συνήθισα στην ιδέα. Κάθε μέρα ελάμβανα καμιά δεκαριά τέτοια spam και έτσι, όταν ένα βράδυ βρήκα πιασμένο στον καθαριστήρα του παρμπρίζ μου ένα διαφημιστικό επιμήκυνσης το πέταξα σαν έτοιμος από καιρό.

Περίπου με τον ίδιο τρόπο αντέδρασα όταν άκουσα την πολιτική ηγεσία της χώρας μου να αντιμετωπίζει την επιμήκυνση ως στρατηγικό στόχο των σκληρών διαπραγματεύσεων που θα μας ξαλαφρώσουν από τη διόγκωση. Στην αρχή δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, συνηθισμένος από τα διαφημιστικά, μετά όμως σκέφτηκα ότι για να διεκδικούν με τόση έμφαση την επιμήκυνση οι άνθρωποι που τους εξέλεξε ο ελληνικός λαός, κάτι θα γνωρίζουν για τις ανάγκες μας περισσότερο από εμένα. Διαπιστώνοντας δε ότι η επιμήκυνση ξεσήκωνε έντονες αντιδράσεις και ο καθένας από αυτούς τη διεκδικούσε για λογαριασμό του, αποφάσισα να την πάρω κι εγώ στα σοβαρά. Αν η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από την επιμήκυνση, ουδείς δικαιούται να παραγνωρίζει τη σημασία της. Μου έκανε βέβαια εντύπωση πως, ενώ συνήθως την επιμήκυνση τη μετρούν σε εκατοστά, οι πολιτικοί μας ηγέτες τη μετρούν σε χρόνια. Οταν όμως άκουσα τον κ. Βενιζέλο να λέει πως τον ένα χρόνο πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο αναγκάστηκα να παραδεχθώ ότι οι άνθρωποι έχουν μεγάλους στόχους τους οποίους το δικό μου μυαλό, συνηθισμένο στα εκατοστά, αδυνατεί να συλλάβει. Η επιμήκυνση, όπως και να το κάνεις, είναι θέμα μεγέθους. Και όταν βλέπεις μακριά τότε μόνο μπορείς να δεις το μέγεθος της ανάπτυξης που θα φέρει η επιμήκυνση. Ετσι μπόρεσα να ερμηνεύσω και τη συμπεριφορά των ξενέρωτων τροϊκανών, οι οποίοι ακούν για επιμήκυνση και στρίβουν τα μούτρα τους σαν να έχουν καταπιεί ολόκληρο λεμόνι με τη φλούδα.

Δεν είναι μόνον η σεμνοτυφία τους, δικαιολογημένη ώς ένα σημείο από την προτεσταντική τους παιδεία. Είναι και ο φθόνος που προκαλεί η προοπτική της ελληνικής επιμήκυνσης στους βόρειους λαούς. Διότι αν επιμηκυνθούμε και αναπτυχθούμε ως Ελληνες τότε δεν θα μας πιάνει τίποτε. Και είναι η αλήθεια ότι στο σημείο αυτό χρειάζεται λίγη προσοχή. Οφείλουμε να μην το αντιμετωπίσουμε με τις συνήθεις υπερβολές και μας ξεφύγει το μέτρο το άριστον. Διότι αν επιμηκυνθούμε και αναπτυχθούμε υπέρ το δέον τότε ενδέχεται να μη μας χωράει η Γηραιά Ηπειρος κι άντε τώρα να ψάχνεις αλλού με τέτοια χάλια που έχει ο κόσμος.

ΤΑ ΝΕΑ