Η Σούλα και ο ελληνισμός - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η εμφάνιση του «οίκου εποχής η Σούλα» στις ροζ φανέλες του Βουκεφάλα Λάρισας έδωσε τις τελευταίες ημέρες τροφή σε ενδελεχείς αναλύσεις. Κατ' αρχάς υποψιάζομαι ότι δεν είναι τυχαίο πως η είδηση είδε το φως της δημοσιότητας μετά την ανατίμηση της πεολειχίας στην αγορά του δημόσιου διαλόγου. Η υπενθύμιση του αγίου Πειραιώς κ. Σεραφείμ πως η πράξη είναι επικίνδυνη για την υγεία, μπορεί να αποτελεί ευθεία βολή κατά των κοινοβουλευτικών ηθών, πλην όμως οφείλουμε να υπενθυμίσουμε στον ορθόδοξο ιεράρχη πως οι ανδρείοι της ηδονής δεν υπολογίζουν κόστος προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ηρωικές τους επιθυμίες. Υποθέτω ότι κατόπιν όλων αυτών θα ανέβηκαν και οι απαιτήσεις της χορηγού Σούλας προς την ομάδα που την εκπροσωπεί. Με την πνευματική και πολιτική τιμή της πεολειχίας σε τέτοια ύψη δικαιούται να ζητάει γκολ, περισσότερα γκολ. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει περισσότερο στην υπόθεση της ποδοσφαιρικής ομάδας από τη Λάρισα είναι ο συνδυασμός της ροζ φανέλας με την επωνυμία της. Ο ηρωικός ίππος που συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο ώς τα βάθη της Ασίας για να διαδώσει τον ελληνισμό είναι δυνατόν να κατεβαίνει στο γήπεδο φορώντας ροζ φανέλες; Είναι να μην το πάρουν είδηση οι άθλιοι πουγουδουμίτες και μας διασύρουν διεθνώς.

Ομως, ως συνήθως, τα πράγματα έχουν και μια δεύτερη ανάγνωση. Διότι όταν όλοι μας συμφωνούμε ότι ο ελληνισμός έχει καταλήξει έπειτα από ιστορία τόσων αιώνων σε μια αμιγώς πελατειακή δημοκρατία, η οποία, αν και πελατειακή, πνέει τα λοίσθια διότι δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τους πελάτες της, η δημόσια παρέμβαση της Σούλας αποκτά άλλη αξία. Είναι απόδειξη ότι στη διαλυμένη κοινωνία των πελατών υπάρχουν και πελατειακές σχέσεις που ευδοκιμούν. Ευδοκιμούν και μάλιστα με όλα τα νόμιμα παραστατικά, αφού, όπως διάβασα, πληρώνονται όλοι οι φόροι και καταβάλλεται εξ ολοκλήρου ο ΦΠΑ - της πεολειχίας υπάρχουν σκέψεις να ανέβει στο 23%, εκτός από τις παραμεθόριες περιοχές και στα νησιά για τις επιχειρήσεις εστίασης. Θα έλεγα δε, μια που η Σούλα έγινε διάσημη στο πανελλήνιο μέσω της ροζ φανέλας και του εμβληματικού για τον ελληνισμό Βουκεφάλα, να αφήσουν οι διάφοροι ηγέτες μας τις κοινωνικές προκαταλήψεις και να την καλέσουν σε δημόσιο διάλογο. Διότι συμφωνείτε ότι η πολιτική μας τάξη χρειάζεται ορισμένα μαθήματα διοίκησης οίκων εποχής, ή ανοχής ή όπως αλλιώς θέλετε να τα πείτε.

Στο κάτω κάτω κανένας δεν τόλμησε να ζητήσει να καεί ο οίκος της Σούλας, όπως πολλοί ζητούν να καεί ο δικός τους. Διότι ο οίκος της Σούλας προφανώς δεν διαψεύδει τις προσδοκίες των πελατών της, και υποθέτω ότι οι φαντασιώσεις που ικανοποιεί δεν έχουν σχέση με τον Αρμαγεδδώνα της κατάρρευσης που μας υπόσχονται αυτοί. Και, το κυριότερο, η Σούλα δεν ταλαιπωρεί τους πελάτες της με την γκρίνια της λέγοντας πόσο δύσκολη είναι η δουλειά που κάνει και πόσο υποφέρει όταν ο πελάτης δεν ολοκληρώνει γιατί περιμένει την επόμενη δόση. Διότι η Σούλα είναι σαν τον Βουκεφάλα. Οταν την καβαλάει ο ελληνισμός, τραβάει για τα βάθη της Ασίας.

ΤΑ ΝΕΑ