Η σκηνοθεσία της εξαχρείωσης - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Σκηνή πρώτη: Διόλου ευκαταφρόνητη σε μέγεθος ομάδα εξαγριωμένων ανδρών εισβάλλει στο προαύλιο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας το οποίο θεωρείται στρατόπεδο. Τα κιγκλιδώματα δεν τους εμποδίζουν και η φρουρά παρακολουθεί αμήχανη τα τεκταινόμενα. Καθώς προχωρούν προς την είσοδο του κεντρικού κτιρίου, του και Πεντάγωνον καλουμένου αν και του λείπει η πέμπτη γωνία, προσπαθεί να τους συνετίσει ένας - ναι, ένας, one που λένε - αστυνομικός. Βρίσκουν τις πόρτες κλειστές και ο αστυνομικός εγκλωβίζεται ανάμεσα στο πλήθος και τις σιδεριές που προστατεύουν τους υαλοπίνακες.

Η σκηνή θυμίζει τον Μπάστερ Κίτον όταν τον κυνηγάει ολόκληρη η Αστυνομία της Νέας Υόρκης κι αυτός ξεφεύγει πέφτοντας σε βαρέλια ή περνώντας κάτω από τα πόδια τους. Ο αστυνομικός, σαν Μπάστερ Κίτον, εξαφανίζεται και τη θέση του στην οθόνη την παίρνει ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο οποίος με ντουντούκα στο χέρι παρακαλεί τους εισβολείς να εκκενώσουν τον χώρο. Αποτυχόντος δε του αρχηγού επεμβαίνουν οι ειδικές δυνάμεις της Αστυνομίας κάνοντας χρήση χημικών και προσαγωγών. Ακολουθούν στην οθόνη δηλώσεις βουλευτών της Αριστεράς οι οποίοι καταγγέλλουν την αστυνομική βαρβαρότητα και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση των προσαχθέντων. Επονται θρήνοι και οδυρμοί για την καταρράκωση των θεσμών. Προαναγγέλλονται ΕΔΕ και αποστρατεύσεις. Το βράδυ μαθαίνουμε πως οι απεργοί των ναυπηγείων, διότι περί αυτών πρόκειται, ζητούν από τον μοναδικό τους πελάτη, το υπουργείο Αμυνας, να τους δώσει παραγγελίες. Ιδιοκτήτης βιοτεχνίας που προμήθευε με είδη ένδυσης πτωχευμένα καταστήματα του Κέντρου της Αθήνας αναρωτιέται πού κρύβονται οι πελάτες του για να πάει να τους καταλάβει.

Σκηνή δεύτερη: Ο προεδρεύων στη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου, απευθυνόμενος προς τους εκ φύσεως εξαγριωμένους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, τους ρωτάει: «Πώς την έχετε δει;». Η ερώτηση δεν τους βρίσκει απροετοίμαστους διότι αυτοί την έχουν δει ούτως ή άλλως με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ ο οποίος εκείνη τη στιγμή μιλάει στο βήμα. Ποιο είναι το θέμα; Κανείς δεν ενδιαφέρεται να μάθει, διότι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής έχουν ανοίξει ένα θέμα με τα ποσοστά ελληνικότητας του Γιώργου Παπανδρέου. Παραγνωρίζοντας το ότι αν κάποιος είχε αποφασίσει να μετρήσει τα ποσοστά ελληνικότητας των ηρώων της παλιγγενεσίας την είχαμε βάψει ως Εθνος. Θα μας έριχναν στην οθωμανική μας επαρχία χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Υπάρχει βέβαια το θέμα της κρυφής κάμερας και προαναγγέλλονται ανακρίσεις. Ακολουθούν θρήνοι και αναλύσεις για την καταρράκωση των θεσμών. Δήλωση του κ. Τραγάκη ότι η αυτοκτονία του Λεωνίδα Τζανή είναι απόδειξη ότι οι έλληνες βουλευτές έχουν φιλότιμο αποκαθιστά τη συναισθηματική ισορροπία του κοινού το οποίο δεν ξέρει: να κλάψει ή να γελάσει;

Στόχος του παρόντος σχολίου δεν είναι να αποκαταστήσει τις ισοτιμίες ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά ανομία οι οποίες βάλλουν κατά βούληση κατά των απροστάτευτων θεσμών. Στόχος μου είναι να υπενθυμίσω ότι η ανομία, ήτοι η εξαχρείωση των ηθών, η οποία εμφανίζεται ως αυθόρμητη αντίδραση, είναι επαρκώς σκηνοθετημένη. Το σενάριο είναι κακό, η σκηνοθεσία μέτρια, το παίξιμο άσ' τα να πάνε και ως εκ τούτου, όλοι πια το ξέρουμε, η παραγωγή έχει προεξοφλήσει την εμπορική της επιτυχία.

ΤΑ ΝΕΑ