Η σιωπή των ηγετών μας - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Δύο πολιτικοί ηγέτες δεν άνοιξαν το στόμα τους αυτές τις ημέρες και αυτό με κάνει ακόμη να ελπίζω πως η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Ο Πύρρος Δήμας και ο Κώστας Καραμανλής φαίνεται ότι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα από πολύ κοντά και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να παρέμβουν. Η πολιτική είναι θέμα timing και αυτό προσμετρώντας, υποθέτω, ένας άλλος ηγέτης, ο κ. Λαφαζάνης, εγκάλεσε όσους βιαστικούς συντρόφους του προσδοκούν να κάνουν Χριστούγεννα κρατώντας τη σωτηρία της χώρας στα στιβαρά τους χέρια. Ο λόγος του παρερμηνεύθηκε, ως συνήθως, αλλοιώθηκε από αιρετικούς και απίστους, αλλά ευτυχώς την κρίσιμη στιγμή η ηγετική φυσιογνωμία του κ. Βούτση ήρθε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους: ο ηγέτης Λαφαζάνης υποστηρίζει ότι δεν είναι έτοιμος γιατί είναι τελειομανής.

Πάντως, αν ορισμένοι διαπιστώνουν κρίση πολιτικής ηγεσίας, αυτό νομίζω πως οφείλεται στο ότι στης Βουλής τα έδρανα συνωστίζονται τόσες ηγετικές μορφές που δεν ξέρεις τι να τις κάνεις. Αυτό διαπιστώνοντας, ο κ. Βενιζέλος αποχώρησε, υποθέτω, από την ψηφοφορία, ενώ ζήτησε από τους υπόλοιπους ηγέτες που τον περιστοιχίζουν να ψηφίσουν. Οι πράξεις των ηγετών σημαίνουν, όπως και οι χρησμοί της Σίβυλλας.

Και αν τέλειωσε ή δεν τέλειωσε η διαπραγμάτευση, που τέλειωσε αν και δεν τέλειωσε, είναι θέμα ερμηνείας. Είναι και θέμα φαντασίας. Και όταν η φαντασία καβαλήσει την εξουσία να εύχεσαι να μην είναι κακοχυμένη και αλλοπρόσαλλη, «α λα γκρέκα». Διότι τα έχει κάτι τέτοια η φαντασία. Πλούσια και ανεξέλεγκτη όπως μπορεί να γίνει όταν πέσει στα χέρια ηγετών που βλέπουν μακριά, είναι ικανή να σε ρίξει στον χειμώνα του '41 τον οποίο οραματίστηκε ένας άλλος ηγέτης, ευρωπαϊκών προδιαγραφών αυτός, ο κ. Τσίπρας. Διότι, εκτός από τηλεσκοπική φαντασία, έχουμε και ιστορική μνήμη. Οπου στα μυαλά των περισσοτέρων χειμώνας του '41 σημαίνει πεθαίνω από την πείνα και το κρύο, αλλά έχω Διαδίκτυο και κινητό για να με ζεσταίνουν.

Αλλά εκτός από ηγέτες, έχουμε και καρατερίστες της ηγεσίας. Οπως ο κ. Κασσής, ο οποίος αφού κέρδισε τα αντιστοιχούντα λεπτά δημοσιότητας αποκάλυψε στο πανελλήνιο πως «τα πράγματα είναι δύσκολα» και ο ίδιος δεν βλέπει μέλλον. Τον άκουσα με τα αυτιά μου. Κι αν κατάφερα να σταθώ στα πόδια μου, είναι γιατί σκέφτηκα ότι δεν μίλησε ακόμη ο Πύρρος Δήμας ούτε ο Κώστας Καραμανλής. Είπαμε, το τέλειο είναι εχθρός του καλού και ώς τη Δευτέρα ελπίζω να έχουν παρέμβει.

Και μιας που το δράμα αρχίζει να μοιάζει με οπερέτα, σας συνιστώ  να δείτε γνήσια οπερέτα, τον «Βαφτιστικό» στο Μέγαρο Μουσικής. Εξαιρετικές φωνές, εξαίρετος ο Λουκάς Καρυτινός, η σκηνοθεσία του Παπαβασιλείου, και το έργο έχει φοβερή πλάκα. Θα περάσετε δύο ευχάριστες ώρες περιμένοντας τις δηλώσεις, να μην το ξαναλέω, ξέρετε ποιων. Γιατί η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, προ παντός αυτό.

ΤΑ ΝΕΑ