Μεταρρυθμίσεις για να παραγάγει πλούτο η χώρα - Του Θανάση Λυρτσογιάννη
Και μετά τον προϋπολογισμό τι; Η πρόδηλη απάντηση είναι πιστή εκτέλεση. Σύμφωνοι. Ομως, η χώρα σε πείσμα της τρόικας και των απαισιόδοξων έχει τεράστιες δυνατότητες, τις οποίες οφείλει να αξιοποιήσει. Για να γίνει αυτό, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών που αξιοποιούν τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.
Μεταρρυθμίσεις ριζικές που έχουν ως προτεραιότητα το γκρέμισμα του διεφθαρμένου, γραφειοκρατικού και σπάταλου κράτους και την αντικατάστασή του από άλλο με θεσμούς και όργανα που υπηρετούν τον πολίτη και όχι τον γραφειοκράτη, προάγουν την ανταγωνιστικότητα, πατάσσουν τη διαφθορά, εξαφανίζουν τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή και τιμωρούν αυστηρά τους διεφθαρμένους και όσους υπεξαιρούν δημόσιο χρήμα.
Για σκεφτείτε λίγο. Με φοροδιαφυγή 15 δισ. και εισφοροδιαφυγή 12 δισ. πριν από την κρίση δεν θα υπήρχαν ελλείμματα, ούτε χρέη αν οι κυβερνήσεις κατάφερναν να εισπράττουν τα μισά μόνο. Που σημαίνει ότι παρά τις αγκυλώσεις, τις στρεβλώσεις και τη διαφθορά η ελληνική οικονομία παρήγε πλούτο, αλλά οι κυβερνήσεις δεν τον φορολογούσαν. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό, θα λέγαμε πως, όταν περάσει η λαίλαπα της τρόικας, οι Ελληνες θα παραγάγουν πάλι πλούτο γιατί δεν ξέχασαν να το κάνουν. Μάλιστα, αν το κράτος γίνει όπως το περιγράφουμε, ο πλούτος που θα παράγεται μπορεί να είναι περισσότερος.
Δεν είναι μια αισιόδοξη προσέγγιση. Είναι η πορεία που μπορεί να ακολουθήσει η χώρα αν η κυβέρνηση ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις ανάγκες και τις προκλήσεις, αν παραγάγει έργο, αν το πολιτικό σύστημα μεταρρυθμιστεί και πάψει να λαϊκίζει ασύστολα και προπαντός αν σταματήσει να χρησιμοποιεί το κράτος για τον εαυτό του και τους κομματικούς στρατούς.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
