Απορίες Ελληνα πολίτη - Του Γιάννη Καλαμίτση
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ που ζουν στις ΗΠΑ και έχουν πάρει την υπηκοότητα, λένε πως είναι «Ελληνο-Αμερικανοί». Τα παιδιά τους, που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ, λένε κι αυτά πως είναι «Ελληνο-Αμερικανοί». Το «Ελληνας» προηγείται του «Αμερικανός».Αυτό το έχω καταλάβει.
Απογοητευμένος από το ότι δεν καταλαβαίνω γιατί ο, ύψους 2,06 μέτρων, Γιάννης Αντετοκούμπο, που γεννήθηκε μεν στην Ελλάδα αλλά από Νιγηριανούς γονείς, δηλώνει «Ελληνας» και γίνεται δεκτός από τον πρωθυπουργό, επειδή θα είναι -κάποια ημέρα, στο μέλλον- καλαθοσφαιριστής στις ΗΠΑ, αλλάζω στην τηλεόραση δίαυλο (κανάλι) και πάω στο αλλοδαπό Ντισκάβερι.
Εχει ένα «ντοκιμαντέρ» (δεν γνωρίζω πώς λέγεται ελληνικά) για τον αγώνα που κάνουν τα σπερματοζωάρια προκειμένου να γονιμοποιήσουν ένα ωάριο. Λέει, λοιπόν, η κυρία που περιγράφει και διηγείται, πως αν η γυναίκα έχει ολοκληρωμένη επαφή, χωρίς αντισύλληψη με τον άντρα, εισέρχονται στον κόλπο της περίπου 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια! Ενα από αυτά, το δυνατότερο, θα κατορθώσει να επιζήσει και να γονιμοποιήσει το ωάριο. Ενα, από 200 εκατομμύρια!.. Φοβερό ποσοστό!
Αλλάζω δίαυλο (είπαμε κανάλι!) και πέφτω απάνω στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο της νέας κυβέρνησης. Βλέπω πρόσωπα γνωστά, από παλαιές συμμετοχές στις κυβερνήσεις, και πρόσωπα νέα. Ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε, αλλά κοιτάω κάποιους από αυτούς και τρελαίνομαι. Είναι δυνατόν, αυτοί, οι συγκεκριμένοι, με φάτσα και χαμόγελο ημι-ηλίθιου, να υπήρξαν κάποτε τα δυνατότερα σπερματοζωάρια ανάμεσα σε 200 εκατομμύρια;Κι όμως: Αυτό λέει η επιστήμη!
Σκέψου πόσο πιο ηλίθια παιδιά θα έβγαζαν εκείνα τα σπερματοζωάρια που δεν άντεξαν να φτάσουν στο ωάριο!
Σκέψου από τι γλιτώσαμε!... Και κοίτα και σε τι πέσαμε! Είπαμε: Ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε, αλλά -όλως αιφνιδίως- μου έρχεται στον νου εκείνο το τραγούδι που λέει «Τα καράβια μου καίω…».
Μου είναι αδύνατον να καταλάβω τα κριτήρια που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός προκειμένου να «υπουργοποιήσει» κάποιους και κάποια. Οποια και να είναι, όμως, τα κριτήριά του, είναι φως φανάρι πως δεν νοιάζεται και τόσο για την πορεία της χώρας. Συμφέροντα αλλότρια εξυπηρετήθηκαν. Αϊντε, μετά, να πάει μπροστά αυτός ο τόπος!
Αυτά βλέπει κι η Μέρκελ και στέλνει τον Ράιχενμπαχ, που λέει: Βάλε όποιον θες στα υπουργεία και μη σε νοιάζει! Κυβερνάω εγώ!
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
