Σκοτώνοντας μια επιχείρηση - Του Τάσου Τέλλογλου
Μία φορά τον μήνα διαλέγω μια εφορία και πηγαίνω να ρωτήσω κόσμο και να μιλήσω με τους υπαλλήλους. Πάντα κάτι μαθαίνεις. Αλλά αυτό που έμαθα χθες σε μια μεγάλη ΔΟΥ του λεκανοπεδίου ήταν από τις χειρότερες ιστορίες των τελευταίων τεσσάρων χρόνων. Ο επιχειρηματίας είναι εισαγωγέας πλακιδίων που παλεύει πέντε χρόνια να κρατήσει την επιχείρησή του ανοιχτή. Χρωστάει κάπου 70.000 ευρώ στο υπουργείο Οικονομικών. Τους τελευταίους μήνες αρχίζει να φαίνεται «λίγο φως εξαιτίας κυρίως του τουρισμού και των ξενοδοχείων που παραγγέλνουν πλακάκια, η δουλειά -μετά από 5 χρόνια ακινησίας- αρχίζει να κινείται και πάλι...». Ρυθμίζει το χρέος. Δόση 5.000 ευρώ τον μήνα. Όλα μοιάζουν σαν ένα κακό όνειρο... μέχρι που έρχεται η εγκύκλιος της γενικής γραμματείας εσόδων ΠΟΛ 1092 που εκδόθηκε τον Απρίλιο αυτού του χρόνου.
Προσοχή, ο επιχειρηματίας πληρώνει κανονικά τη δόση του. Αλλά ο συντάκτης του δημοσίου θεωρεί ότι πρέπει να διασφαλίσει τα συμφέροντα του δημοσίου και προτείνει με την εγκύκλιο να δεσμεύονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί του χρεώστη ως το 70% του ύψους τους μέχρις εξοφλήσεως του χρέους. Επειδή, κατά τεκμήριο, θεωρεί τον φορολογούμενο απατεώνα και το κράτος τον προστάτη του δημόσιου χρήματος.
Αποτέλεσμα, ο φορολογούμενος δεν μπορεί να πληρώσει μισθούς, προμηθευτές κ.λπ., αλλά ο συντάκτης της εγκυκλίου είναι βέβαιος ότι έχει διασφαλίσει τα έσοδα του δημοσίου. Για πόσο καιρό; Μα μέχρι να κλείσει την επιχείρηση και να μην εισπράττει ευρώ.
"Μα", ψέλλισα στον δυστυχή φορολογούμενο, "σας δεσμεύουν τον λογαριασμό ως το ύψος της οφειλής. Αν χρωστάτε τώρα 60.000 (τόσα χρωστάει ακόμα) σας δεσμεύουν τις 42.000 ευρώ;".
-Μα, αν έκανα τζίρο, άνθρωπε, τόσο ώστε να έχω πάνω από μερικές δεκάδες ευρώ στην Τράπεζα, θα έκανα ρύθμιση του χρέους;
Στην καλύτερη περίπτωση η ΠΟΛ 1092 θα καταστρέψει κάποιες επιχειρήσεις, στη χειρότερη θα βγει μια άλλη και θα την καταργεί ή θα την τροποποιεί. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα είναι προς το καλύτερο...
Protagon.gr
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
