Γράμμα στον Τζορτζ Κλούνεϊ ΙΙ - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Αγαπητέ φίλε Τζορτζ,
Επειδή είχες την ευγένεια να μου απαντήσεις ως αναγνώστης στην ηλεκτρονική έκδοση, σου ξαναγράφω για να σου πω ότι η κυρία Αμάλ άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις παρ’ ημίν. Φώτισε τον μουντό ουρανό της κρίσης με την ευγένεια της μορφής της και της ψυχής της. Μόνον αυτή κατάφερε να εξημερώσει την κυρία Λουκά, η οποία εμφανίστηκε στην τηλεόραση εγκωμιάζοντας τον φιλελληνισμό της απλής αυτής συζύγου σου. Για εμάς η επίσκεψη της κυρίας Αμάλ ήταν ένα μεγάλο τηλεοπτικό, πολιτικό και θα τολμούσα να πω εθνικό γεγονός. Οσο υπάρχουν δικηγορίνες σαν την κυρία Αμάλ η Δικαιοσύνη, αν και τυφλή, είναι καταδικασμένη να λάμψει. Θα σου πω κάτι, Τζορτζ, με όλο το θάρρος, για να καταλάβεις πόσο αγνά αισθήματα τρέφουμε για την κυρία Αμάλ. Κάποιος απλός βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου, ένας άνθρωπος σεμνός, μου εκμυστηρεύθηκε πως ακόμη κι αν δεν καταφέρει να μας επιστραφούν τα Μάρμαρα των παππούδων μας, του φτάνει να επιστρέφει η ίδια κάθε λίγο και λιγάκι. Εδώ πληρώνουμε τους Γιακουμάτους υπουργούς, να μην πληρώσουμε κι ένα παλιοεισιτήριο για την Καρυάτιδα δικηγορίνα; Οταν έχεις μια ζωντανή Καρυάτιδα τι να τις κάνεις τις μαρμάρινες. Δεν ξέρω αν η κυρία Αμάλ πρόλαβε να σε ενημερώσει πως προσκάλεσε και την κυρία Αντζελα στο Λονδίνο για να τη φιλοξενήσει, σε ανταπόδοση της φιλοξενίας της. Η κυρία Αντζελα είναι υφυπουργός του Πολιτισμού μας, της βαριάς βιομηχανίας μας, κυρίως όμως είναι σύζυγος του κ. Τόλη, όπως η κυρία Αντζελίνα με τον κύριο Μπραντ. Σ’ τα λέω αυτά για να μην παραλείψετε να προσκαλέσετε και τον κύριο Τόλη. Α ρε Τζορτζ, έχετε πλάκα εσείς τα αστέρια όπου κι αν βρίσκεστε.
Αγαπητέ φίλε Τζορτζ, επειδή θα έχουν φτάσει στ’ αυτιά σου και οι διάφορες γκρίνιες και μεμψιμοιρίες που ακούστηκαν εδώ στα μέρη μας, ότι φερθήκαμε στην κυρία Αμαλ σαν να είμαστε επαρχιώτες που εκστασιάζονται με τα λαμπιόνια και τα βεγγαλικά, θέλω να σε παρακαλέσω να μη δώσεις σημασία. Εμείς οι Ελληνες είμαστε χαρακτήρες μετρημένοι, αν και έξω καρδιά, που βουτάμε τη γλώσσα μας στο μυαλό δύο και τρεις φορές πριν μιλήσουμε, αν βρούμε μυαλό εννοείται και δεν μας το έχει πάρει η κυρία Αμάλ. Εξάλλου, φίλε Τζορτζ, θα συμφωνήσεις κι εσύ μαζί μου πως τώρα που βρήκαμε την Περσεφόνη, το αίτημα της επιστροφής των Μαρμάρων είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ, αφού η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
Έντυπη
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
