O Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Γιώργος Παπανδρέου - Του Τάσου Τέλλογλου

Ο Γιώργος Παπανδρέου διέσπασε ό,τι έχει μείνει από το κόμμα του πατέρα του και το κόμμα που τον έκανε πρωθυπουργό. Είναι δικαίωμά του. Στις 25 Ιανουαρίου θα κριθεί. Αλλά, φυσικά, το πρώτο θύμα του είναι το σημερινό ΠΑΣΟΚ που παλεύει να διατηρηθεί σαν υπολογίσιμη πολιτική δύναμη.

Ο Παπανδρέου χρεώνει στον Βαγγέλη Βενιζέλο ότι τον ανέτρεψε το φθινόπωρο του 2011, αλλά αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Θυμίζω ότι ο Παπανδρέου είχε εισηγηθεί το δημοψήφισμα, ο Βενιζέλος το υποστήριξε για ένα 24ωρο και στη συνέχεια βρέθηκαν και οι δύο ενώπιον της «θύελλας»των Καννών: Ο Παπανδρέου μετά από εκείνη την ιδέα δεν μπορούσε να παραμείνει πλέον πρωθυπουργός, δεν είχε την εμπιστοσύνη των εταίρων μας, ο Βενιζέλος διέθετε τον νου να αντιληφθεί ότι πρωθυπουργός μιας χώρας σε μνημόνιο ενάντια στους εταίρους μας δεν ήταν δυνατόν να σταθεί και εισηγήθηκε τη ματαίωση του δημοψηφίσματος. Το φιάσκο με το δημοψήφισμα ήρθε με 5 μήνες καθυστέρηση μετά την πρώτη πρόταση του Παπανδρέου στον Σαμαρά να συμφωνήσουν σε πρωθυπουργό κοινής αποδοχής (για να μην ξεχνιόμαστε).

Ο Παπανδρέου επέβαλε το πρώτο μνημόνιο, η κυβέρνησή του ουδέποτε διαπραγματεύθηκε σκληρά για τους όρους του αλλά ούτε και εφάρμοζε εκείνα που είχαν συμφωνηθεί (σε αντίθεση με τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν, που διαπραγματεύονταν αλλά εφάρμοζαν πολύ λιγότερα από τα συμφωνημένα). Πιθανόν να ήταν και η έλλειψη εμπειρίας από την πρωτόγνωρη κατάσταση, η σφοδρότητα της αντίδρασης -μεγαλύτερης από εκείνη που είχαν να αντιμετωπίσουν οι Παπαδήμος και Σαμαράς- και η απόφαση των εταίρων μας να μας «τιμωρήσουν» για τα «στατιστικά κόλπα» του 2009. Ναι, όλα αυτά έπαιξαν σίγουρα ρόλο αλλά δεν φτάνουν να εξηγήσουν ότι το 2010 και το 2011 ήταν δύο πολύ κακά χρόνια διακυβέρνησης για τη χώρα. Επειδή οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε έναν στενό κύκλο ανθρώπων γύρω από τον Γιώργο Παπανδρέου, εκείνος και ο στενός κύκλος είχε πολιτικές ευθύνες για τα αποτελέσματα και τον τρόπο αυτής της διακυβέρνησης.

Ο Β. Βενιζέλος ήταν υπουργός σε αυτήν την κυβέρνηση, αρχικά Άμυνας και στη συνέχεια Οικονομίας και Οικονομικών. Έχει και εκείνος τις ευθύνες του για το τι έγινε εκείνη τη διετία, όπως π.χ. για την πολιτική διαπραγμάτευση που επιχείρησε να επιβάλει, με τα γνωστά αποτελέσματα, τον Σεπτέμβριο του 2011.

Ο Βενιζέλος, όμως, έχασε μία εκλογή από τον Παπανδρέου το 2007 και δεν έφυγε να φτιάξει άλλο κόμμα σε έναν χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, που όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη τείνει να μην σημαίνει τίποτα σε μια εποχή με όλο και μικρότερο χώρο για κοινωνικές δαπάνες για τους πιο αδύναμους. Διότι δεν φτάνει «το αυτονόητο» και οι «αξίες» για να κάνεις πολιτική. Ακόμα και στην Ελλάδα. Πολιτική είναι να κάνεις αυτό που μπορεί να γίνει με τα μέσα και τον χρόνο που διαθέτεις. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει ακόμα να μάθει ο κ. Παπανδρέου.

Protagon.gr