"Φαίδρα" - Μελίνα Μερκούρη/Anthony Perkins/Raf Vallone - 1962 (trailer)
Σκηνοθεσία: Jules Dassin
Μια πολύ αισθησιακή σκηνή, χωρίς όμως να σοκάρει!
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Jczf3q27tPU&w=510&h=450]
Άλλα άρθρα από christiannaloupa
Σχολιάστε το άρθρο:
Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου
την
30 Μαϊου 2010, 23:00
Η "Φαίδρα" αποτελεί αναμφισβήτητα μία κινηματογραφική ταινία - σταθμό! Πρόκειται για την πρώτη ταινία του Jules Dassin, που βασίστηκε σε θέμα της κλασικής αρχαιότητας.
Η ερμηνεία των τριών πρωταγωνιστών εκπληκτική. Όσο για τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, δεν υπάρχουν λόγια ικανά να εκφράσουν την ομορφιά της... Έχω διαβάσει πως ο Μίκης είχε πει: "... Πήγα να συναντήσω την Μελίνα στο σπίτι της, στην οδό Ακαδημίας, κι εκεί βρήκα και τον Anthony Perkins. Μου λέει η Μελίνα: "Αυτός ο κούκλος είναι γιος μου στην ταινία, δηλαδή γιος του άντρα μου. Κι εγώ υποτίθεται ότι τον ερωτεύομαι τρελά. Γι' αυτό θέλω να μου γράψεις το πιο ερωτικό αλλά και το παθιασμένο για αγάπη τραγούδι"...". Ένα τραγούδι που έχουμε όλοι λατρέψει (Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου, κοντά σου θα 'ρθω πάλι...).
Ποιος δεν θυμάται εκείνη την "αισθησιακή σκηνή" μπροστά στο τζάκι, τα μάτια της "Φαίδρας" και του "Αλέξη", τις κινήσεις των κορμιών τους, τις σταγόνες της βροχής (συμπλήρωμα της ονειρικής πραγματικότητάς τους...)! Στην εφημερίδα "Liberation", τον Μάιο του 1962, είχε γραφεί το εξής: "Τα σώματα κινούνται σαν ψάρια στο νερό, σε ρυθμό αργό, ένας χορός πόθου και έρωτα".
Τι ταινία κι αυτή, Θεέ μου! Τι σενάριο (από την Μαργαρίτα Λυμπεράκη), τι σκηνοθεσία, τι μουσική, τι ηθοποιία! Κι αυτός ο ασίγαστος απόηχος από την ευριπίδεια "Φαίδρα"...
Με αγάπη, Γιόλα.
Η ερμηνεία των τριών πρωταγωνιστών εκπληκτική. Όσο για τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, δεν υπάρχουν λόγια ικανά να εκφράσουν την ομορφιά της... Έχω διαβάσει πως ο Μίκης είχε πει: "... Πήγα να συναντήσω την Μελίνα στο σπίτι της, στην οδό Ακαδημίας, κι εκεί βρήκα και τον Anthony Perkins. Μου λέει η Μελίνα: "Αυτός ο κούκλος είναι γιος μου στην ταινία, δηλαδή γιος του άντρα μου. Κι εγώ υποτίθεται ότι τον ερωτεύομαι τρελά. Γι' αυτό θέλω να μου γράψεις το πιο ερωτικό αλλά και το παθιασμένο για αγάπη τραγούδι"...". Ένα τραγούδι που έχουμε όλοι λατρέψει (Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου, κοντά σου θα 'ρθω πάλι...).
Ποιος δεν θυμάται εκείνη την "αισθησιακή σκηνή" μπροστά στο τζάκι, τα μάτια της "Φαίδρας" και του "Αλέξη", τις κινήσεις των κορμιών τους, τις σταγόνες της βροχής (συμπλήρωμα της ονειρικής πραγματικότητάς τους...)! Στην εφημερίδα "Liberation", τον Μάιο του 1962, είχε γραφεί το εξής: "Τα σώματα κινούνται σαν ψάρια στο νερό, σε ρυθμό αργό, ένας χορός πόθου και έρωτα".
Τι ταινία κι αυτή, Θεέ μου! Τι σενάριο (από την Μαργαρίτα Λυμπεράκη), τι σκηνοθεσία, τι μουσική, τι ηθοποιία! Κι αυτός ο ασίγαστος απόηχος από την ευριπίδεια "Φαίδρα"...
Με αγάπη, Γιόλα.
0
συνολικά:
1
| προβολή:
1 - 1
Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
