Η ιδιοκτησία των μεταρρυθμίσεων - Του Τάσου Τέλλογλου
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι το «μπαράζ» των δημοσιευμάτων σε μια σειρά έγκυρων εφημερίδων του εξωτερικού (Financial Times, Sueddeutsche Zeitung, Handelsblatt) οφείλεται σε μια προσπάθεια των δανειστών μας να μας πιέσουν. Όμως υπάρχει μια απείρως πιο πιεστική πραγματικότητα: Η ανάγκη να πληρωθούν οι λογαριασμοί του Απριλίου, 1.55 δισ. για μισθούς και συντάξεις. Ο ίδιος ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, κ. Θεοχαράκης, είπε -και ας το αρνείται- ότι δεν φθάνουμε ως το τέλος του μήνα. Τον άκουσαν πολλοί. Με μια κουβέντα αυτοί μπορούν να περιμένουν. Εκτός και να σκεφτόμαστε ότι θα τους «πιέσουμε» με το ενδεχόμενο ατυχήματος -κάτι σαν το παιδί που απειλεί να βάλει το πόδι του στη χαραμάδα του ασανσέρ- και εκείνοι θα κάνουν «πίσω». Όποιος σκέφτεται έτσι, ούτε κατάλαβε αλλά -το κυριότερο- ούτε θα καταλάβει ποτέ πώς λειτουργεί η Ευρώπη.
Για την ώρα ας την αφήσουμε στην άκρη και ας προσπαθήσουμε ψύχραιμα, χωρίς να βλέπουμε παντού εχθρούς, να απαντήσουμε:
- Μπορούμε το 2017 να πληρώσουμε σαν κοινωνία 30 δισ. ευρώ τον χρόνο σε συντάξεις, όσο και αν είναι το ΑΕΠ μας;
- Μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε έναν ΦΠΑ για αγορές 13% και έναν ΦΠΑ για πωλήσεις 23% στον ίδιο επιχειρηματία; Μπορούμε να έχουμε περιοχές της χώρας με 160% του ΑΕΠ εισόδημα και να τους επιδοτούμε το ΦΠΑ;
- Μπορούμε να επαναφέρουμε το αμαρτωλό καθεστώς της διαιτησίας και της δήθεν κλαδικής αυτονομίας στις διαπραγματεύσεις για την αμοιβή εργασίας;
Ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί. Η κυβέρνηση μιλάει για «ιδιοκτησία» των μεταρρυθμίσεων αλλά στα «μεγάλα πράγματα» αυτά που προτείνει είναι «ξαναζεσταμμένο φαΐ» από την Ελλάδα που χρεοκόπησε το 2009. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να γυρίσουμε εκεί. Αλλά με αυτού του είδους τη μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης εκεί γυρίζουμε. Δεν θα ήθελα να δεχθούν οι εταίροι μας αυτές τις προτάσεις και μάλιστα να μας δανείσουν γι' αυτές. Όχι διότι έτσι δεν θα πάρουν τα χρήματά τους εκείνοι, αλλά γιατί έτσι δεν θα μπορέσουμε ποτέ εμείς να βγάλουμε τα δικά μας.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
