Γυρίζω τις πλάτες μου στο παρελθόν - Του Απόστολου Βεργή
Η ζωή προχωρά και εξελίσσεται στο μέλλον. Παραμένοντας κάποιος στο παρελθόν, πρέπει εκ των προτέρων να γνωρίζει ότι το τέλος του θα φτάσει πιο νωρίς. Ο χρόνος τραβάει προς τα μπρος. Δεν γίνεται ο άνθρωπος να σταματά ν' ανακαλύπτει. Αν κάποιοι σταματούν, βρίσκονται άλλοι που συνεχίζουν, ακόμα και αν συναντούν εμπρός του, είτε ιερές εξετάσεις, είτε υπηρεσιακά συμβούλια. Σκεφτείτε: ενώ η τεχνολογία μας έχει χαρίσει τους υπολογιστές, εμείς, σήμερα, να στοιχειοθετούσαμε τα κείμενά μας με τις παλιές ογκώδεις μηχανές, ή να χρησιμοποιούσαμε στα αυτοκίνητά μας τα ρυπογόνα καύσιμα του προηγούμενοι αιώνα, αντί για τα σημερινά, τα επεξεργασμένα. Η ζωή είναι το μέλλον· βλέποντας προς τα πίσω του ο άνθρωπος, το μόνο που μαθαίνει είναι: ότι ο ίδιος είναι ένα ον θνητό - φοβάται, κρύβεται και θάβεται πριν φτάσει καν η βιολογική του ώρα· βλέποντας προς τα μπρος ο ίδιος άνθρωπος, απορρίπτει την μετριότητα, υπάρχει, παράγει, αφήνει εκείνος πίσω του έργο προόδου, δημιουργεί ωραία ιστορία. Ένας ωραίος στίχος που θα μπορούσε να τα συνοψίσει ολ' αυτά είναι: "γυρίζω τις πλάτες μου στο παρελθόν και γράφω ιστορία". Η πρακτική εφαρμογή του περάσματος κάθε ανθρώπου σε μελλοντικές αναζητήσεις, είναι το πιο μοντέρνο στοίχημα των σημερινών κοινωνιών και ειδικά της Ελληνικής κοινωνίας που διαρκώς υποχωρεί εδώ και κάμποσες δεκαετίες.
Απόστολος Βεργής
Συγγραφέας
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
