Κατ’ ανάθεσιν - Του Τάσου Τέλλογλου
Ο Νίκος Νικολόπουλος εκμυστηρεύθηκε στον Γιώργο Παπαχρήστο -στα ΝΕΑ του Σαββάτου- ότι, αν και «εκτέλεσε όλες τις αποστολές που του ανέθεσαν», δεν τον έκαναν υπουργό εξαιτίας ενός λάθους. Το λάθος είναι το ότι εξύβρισε τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Μπετέλ, σε εκείνο το γνωστό tweet που εξέθεσε τον ίδιο και σε έναν βαθμό τη χώρα (ο Νικολόπουλος υπήρξε υπουργός στην κυβέρνηση Καραμανλή και είναι μέλος του κοινοβουλίου).
Το ερώτημα είναι ποια μπορεί να είναι η αποστολή που του «ανέθεσαν». Η μόνη αξιομνημόνευτη αποστολή που έφερε σε πέρας ο κ. Νικολόπουλος, τους 7 μήνες της πρώτης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ήταν να ζητήσει να μάθει τι συνέβη με τα δάνεια ορισμένων εκδοτικών συγκροτημάτων εκ των οποίων στη συνέχεια -στη Βουλή- επικέντρωσε την προσοχή του στην «Καθημερινή» και στο συγκρότημα του Νέου Φαλήρου. Οι ΑΝΕΛ ουδέποτε είχαν καλές σχέσεις με την «Καθημερινή» και τον ΣΚΑΪ, όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις του κ. Καμμένου για τις δημοσκοπήσεις, που επίσης απομονώθηκε από το σύνολο των δημοσκοπήσεων για το ποσοστό των ΑΝΕΛ εκείνη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Τώρα μαθαίνουμε από τον ίδιο τον κ. Νικολόπουλο ότι αυτή η αποστολή ήταν «κατ’ ανάθεση». Και το επόμενο ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί και από ποιον να του ανατεθεί; Ο κ. Νικολόπουλος έκανε τις δηλώσεις αυτές σε σχέση με την επίσκεψή του στην Κουμουνδούρου τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου, όπου πήγε να ζητήσει να υπουργοποιηθεί και να «παραπονεθεί» διότι παρά τις υπηρεσίες του αυτές δεν εκτιμήθηκαν δεόντως από τον μεγάλο εταίρο του κυβερνητικού συνασπισμού. Δεν γνωρίζω αν εκείνοι στους οποίους παραπονέθηκε είναι και αυτοί που του ανέθεσαν την «αποστολή», λογικά όμως δεν παραπονείσαι σε κάποιον που δεν σου οφείλει και δεν μπορεί να εκτιμήσει το μέγεθος των υπηρεσιών που θεωρείς ότι έχεις προσφέρει.
Γιατί τα γράφω αυτά; Μα διότι μαθαίνω ότι η κυβέρνηση τις επόμενες εβδομάδες θα αρχίσει και πάλι το «παραμύθι»των εσωτερικών εχθρών με αφορμή ένα εισαγγελικό πόρισμα που αμφιβάλλω αν θα φτάσει ποτέ σε αίθουσα δικαστηρίου και τον μεγάλο ιερό αγώνα για τον εξαγνισμό των ΜΜΕ. Ας προσέξουν λίγο. Τους βλέπουμε και τους ακούμε.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
