Επικοινωνιακή παραπλάνηση - του Γιώργου Περπινιά
Διάβασα στον τύπο την Παρασκευή, 18/6/10 πως οι ελεγκτές της τρόικας απένειμαν εύσημα στην Ελλάδα για την μέχρι στιγμής υλοποίηση του μνημονίου. Εδώ κάτι δεν πάει καλά.
Η κυβέρνηση προ ολίγων μηνών μας μιλούσε για κατάρρευση της οικονομίας, για στάση πληρωμών και κίνδυνο πτώχευσης. Πώς λοιπόν ξαφνικά πάμε τόσο καλά, όταν τα έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση και οι δαπάνες ελάχιστα έχουν μειωθεί. Άρχισαν με περικοπές επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων και σταμάτησαν εκεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις, απολύσεις υπεραρίθμων στο δημόσιο δεν έγιναν. Κλείσιμο αχρήστων δημοσίων οργανισμών δεν έγινε, με λίγα λόγια τα δικά μας παιδιά και των δύο μεγάλων κομμάτων δεν τα αγγίζουν. Χρήματα για τα χρέη των νοσοκομείων δεν έχουμε. Για τους λιμενεργάτες και τους απολυμένους της Ολυμπιακής βρήκαμε. Όλα νομίζω ήταν μια έντεχνη επικοινωνιακή πολιτική, για να φτάσουμε στον ιδιωτικό τομέα. Αυτός ήταν ο αντικειμενικός σκοπός απ’ την αρχή. Εκεί έγινε η σφαγή στις εργασιακές σχέσεις, στις αμοιβές, στις απολύσεις και στο συνταξιοδοτικό. Ο ιδιωτικός τομέας δεν είχε τα ελλείμματα του δημοσίου, σε τι κάνουν οικονομία; Οι δημόσιοι έχουν πάνω απ όλα την μονιμότητα. Αργίες, ημιαργίες, άδειες, κοπάνες και πολλά άλλα, που δεν τα έχει ο ιδιωτικός. Προς τι λοιπόν η αφαίρεση των κάποιων κατακτήσεων όπως τις ονομάζουμε. Μια μεγάλη γυναίκα που εργάζεται στο δημόσιο δεν έχει κίνδυνο να την απολύσουν; Αντίθετα στον ιδιωτικό θ’ αντικατασταθεί με μια νεότερη, δεν θα βρίσκει εργασία, με αποτέλεσμα να μην συμπληρώσει ποτέ τα συντάξιμα. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά τέτοια παραδείγματα, μα πρέπει να σεβαστώ την οικονομία του χώρου των επιστολών. Με λίγη σκέψη το συμπέρασμα είναι, πως οι θυσίες θα γίνουν μόνον από τα παραγωγικά στοιχεία της κοινωνίας. Πλούτο παράγουν μόνον οι εργαζόμενοι στην παραγωγή, όχι στις καρέκλες. Εργάτες, τεχνίτες, αγρότες, ναυτικοί, ξενοδοχοϋπάλληλοι κλπ. Αυτοί πλήττονται από τα μέτρα και όχι οι άλλοι. Έγινε η αρχή με τα ψιλά από το δημόσιο για να φτάσουμε στο ψαχνό. Αυτός ήταν πραγματικά ο στόχος κι έπρεπε να περάσει μεθοδικά, με τους θρήνους του υπουργού εργασίας στα δελτία των οκτώ, πως τάχα όλα είναι εντολές της τρόικας. Να μας πούν ποιος κυβερνά. Αν κυβερνά η τρόικα οι υπουργοί τι κάνουν; Είναι διεκπεραιωτές των εντολών της, η της εντολής που τους έδωσε ο λαός; Κι ο πρωθυπουργός όταν λέει πως έχει λαϊκή εντολή, λέει την μισή αλήθεια, έχει γι αυτά που έταξε, όχι γι αυτά που κάνει.
Γιώργος Κ. Περπινιάς.
Αθήναι 18/6/10
Άλλα άρθρα από christiannaloupa
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:
Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
