Μία δίκη ανάξια της δικαιοσύνης - Του Τάσου Τέλλογλου
Η δίκη της Siemens αρχίζει την Παρασκευή στο εφετείο της Αθήνας. Ωστόσο βάσει συνθηκών, δεν είναι βέβαιο ότι η δικαιοσύνη μπορεί να ανταποκριθεί στις προδιαγραφές μιας δίκαιας δίκης.
- Στο κατηγορητήριο δεν περιγράφεται, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ποιος έκανε τι και πότε. Η κατηγορία για τα «μαύρα ταμεία» στηρίζεται κατά 80% στο γερμανικό ανακριτικό υλικό. Το υπόλοιπο 20% αφορά το άνοιγμα των λογαριασμών από τους Έλληνες ανακριτές. Αλλά ένα έμβασμα ή και περισσότερα δεν αρκούν -αν και ίσως είναι ενδεικτικά- για να στοιχειοθετήσουν το γιατί μπήκαν τα λεφτά στους συγκεκριμένους λογαριασμούς. Λείπουν οι μαρτυρίες ανθρώπων όπως πχ στην υπόθεση των υποβρυχίων.
- Όλοι οι κατηγορούμενοι απειλούνται με τρομακτικές ποινές από 25 χρόνια έως ισόβια για ένα οικονομικό έγκλημα, αν αποδειχθεί ότι έχει γίνει.
- Οι Γερμανοί κατηγορούμενοι κατηγορούνται για πραγματικά περιστατικά για τα οποία έχουν δικασθεί στη Γερμανία. Δεν μπορούν, όμως, να δικαστούν για το ίδιο αδίκημα και εδώ. Ορισμένες δικονομικές εγγυήσεις ποδοπατούνται αφού βασικά έγγραφα της δικογραφίας υπάρχουν μόνο στην ελληνική γλώσσα.
- Οπου λείπουν οι αποδείξεις... εννοούνται. Το κατηγορητήριο θεωρεί ότι τα ανώτατα στελέχη γνώριζαν για τη λειτουργία των μαύρων ταμείων. Ομως αυτό πρέπει να αποδειχθεί.
- Η ατμόσφαιρα αυτή δίνει το δικαίωμα σε πολλούς να μιλάνε για δίκη που γίνεται με πολιτικά κίνητρα ώστε να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό χαρτί στη διαπραγμάτευση -κυρίως με τη Γερμανία- για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους. Δεν πιστεύω ότι η ερμηνεία αυτή είναι σωστή. Πρόκειται για μια υπόθεση που η ελληνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να διαχειριστεί, όπως δεν τα κατάφερε και ο πολιτικός κόσμος. Μία υπόθεση μεγαλύτερη από τις δυνατότητες των θεσμών της χώρας μας.
Αν, λοιπόν, το δικαστήριο προχωρήσει στη διαδικασία με αυτά τα δεδομένα, δεν αποκλείεται να βρεθεί μπροστά σε άλυτα προβλήματα.
Άλλα άρθρα από Τάσος Τέλλογλου
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:

Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο









