Τα Wikileaks κυρίως αποκάλυψαν ότι στην Ελλάδα ανθούν πλέον τριτοκοσμικές πρακτικές
Παρακολουθώ από το Σάββατο το πρωί τις αντιδράσεις που προέκυψαν από τη διαρροή ενός διαλόγου μεταξύ αξιωματούχων του Δ.Ν.Τ για την Ελλάδα και βυθίζομαι ακόμα περισσότερο στην απελπισία για την τύχη αυτής της χώρας.
Αυτό που κυρίως μάθαμε από το δημοσίευμα των Wikileaks είναι ότι εν έτει 2016 η Ελλάδα δεν μπορεί να εγγυηθεί σε δυο αξιωματούχους ενός διεθνούς οργανισμού το απόρρητο και το απαραβίαστο των τηλεπικοινωνιών τους ενώ η κυβέρνηση της δεν υποκρίνεται καν ότι την ενδιαφέρει να μάθει ποιος και γιατί υπέκλεψε τη συγκεκριμένη επικοινωνία.
Αντί για μια έστω υποκριτική καταδίκη της πρωτοφανούς υποκλοπής, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σαν έτοιμη από καιρό, έσπευσε να εκμεταλλευτεί την (υπερτιμημένη) αποκάλυψη των Wikileaks ενώ εντυπωσιακή ήταν και η ετοιμότητα της προπαγανδιστικής μηχανής της. Από τον παλιόφιλο Paul Mason μέχρι τον...artist-in-residence Λαζόπουλο ήταν ξανά όλοι εκεί για να καταγγείλουν ένα ακόμα «πραξικόπημα».
Ξανά, ακόμα μια ελληνική κυβέρνηση μοιάζει να προτιμά να σκηνοθετήσει μια «σκληρή» διαπραγμάτευση με τους δανειστές της χώρας από το να προχωρήσει τολμηρά στην εκπλήρωση των όρων της συμφωνίας που η ίδια εξασφάλισε στον τόπο. Ξανά αποδεικνύεται ότι «οι ξένοι» ορθώς δυσκολεύονται να μας εμπιστευτούν.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
