Η διαφημιζόμενη σταθερότητα που πετύχαμε - Του Διονύση Γουσέτη

Τα πράγματα μοιάζουν να αντιστρέφονται. Μετά την αλαζονεία και τον ρατσισμό της ιαχής «Δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ», φτάσαμε ανεπαισθήτως στη συγκλονιστική είδηση ότι το ενοίκιο των γραφείων στην Αθήνα δεν φθάνει ούτε το 59% του αντίστοιχου στα Τίρανα! Αυτό, βέβαια, θα είχε και το πλεονέκτημα να αποτελεί κίνητρο για εγκατάσταση πολυεθνικών εταιρειών στην Αθήνα. Ομως το κίνητρο δεν είναι αρκετό. Ούτε πολυεθνική πρόκειται να εγκατασταθεί, ούτε επένδυση να έρθει, αν δεν γίνουν συντονισμένες μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση της σταθερότητας και των μέτρων για ανάπτυξη.

Η αριστερή κυβέρνηση, για να ανταποκριθεί στην απαίτηση κρατικού πλεονάσματος αντί ελλείμματος, όπως απαιτεί το μνημόνιο που υπέγραψε, προχώρησε σε ένα συνδυασμό φοροεπιδρομών και μείωσης μισθών και συντάξεων. Δεν της πέρασε από το μυαλό ότι υπάρχει –και ενδείκνυται– ένας άλλος τρόπος επίτευξης πλεονάσματος: η συρρίκνωση του υπερτροφικού κράτους και η απελευθέρωση της παραγωγής και της κοινωνίας από αυτό. Η εξάρτηση από το κράτος είναι το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας, όπως ανέλυσε ο οικονομολόγος πανεπιστημιακός Justin Murray. Το «αριστερό» αποτέλεσμα είναι η παραπέρα καταστροφή των κατώτερων στρωμάτων της κοινωνίας. Ωστόσο, τα κυβερνητικά μέτρα συνέβαλαν στην προχθεσινή απόφαση του Eurogroup, που με τη σειρά της συνέβαλε στη σταθερότητα. Την απόφαση αυτή διαφήμισε με τυμπανοκρουσίες ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπουργός κ. Σκουρλέτης –αυτός που προσπάθησε να θάψει την επένδυση στις Σκουριές– δήλωσε ότι η απόφαση θα είναι «μαγνήτης για τους επενδυτές». Και πιστώνει αυτόν τον μαγνήτη στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αμφίβολο αν η σταθερότητα από μόνη της αρκεί για την προσέλκυση επενδυτών. Ασφαλώς, όμως, συμβάλλει. Αλλά αυτό δεν οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ. Οφείλεται στους εταίρους μας, που, μέσω του μνημονίου, τον ανάγκασαν να συντάξει πλεονασματικό προϋπολογισμό, έστω και με τον αντιαναπτυξιακό αυτόν τρόπο. Οφείλεται επίσης και στον… Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο κ. Μητσοτάκης, αντίθετα με όσα έπραξε ο κ. Τσίπρας όταν ήταν αντιπολίτευση, δεν κραύγασε ότι θα σκίσει το μνημόνιο ή ότι θα το καταργήσει με νόμο που θα έχει μόνο ένα άρθρο. Δεν κατέβασε οπαδούς (μαζί με χουλιγκάνους) στους δρόμους για σαματά. Δεν προσέβαλε προσωπικά κανέναν από τους εταίρους μας. Δεν απείλησε τους υποψήφιους επενδυτές –αποκαλώντας τους μάλιστα «κερδοσκόπους»– ότι «θα λογοδοτήσουν και θα χάσουν τα λεφτά τους». Δεν προσπάθησε με κάθε τρόπο να διαδώσει ότι δεν θα σεβαστεί τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η χώρα διά της σημερινής κυβερνήσεώς της. Αντίθετα, δήλωσε ότι η χώρα θα εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις της.

Ο κ. Μητσοτάκης, λοιπόν, και όχι ο κ. Τσίπρας είναι η εγγύηση της πολιτικής σταθερότητας, αυτής που ενθαρρύνει τις επενδύσεις. Για να την εξασφαλίσει όμως αποτελεσματικά μεθαύριο που θα γίνει κυβέρνηση, έχει ανάγκη να φερθούν ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ίδιο τρόπο. Να συμβάλλουν στη σταθερότητα. Εχω δυστυχώς πολλές αμφιβολίες αν άλλαξαν τόσο ώστε να το κάνουν.

Έντυπη

Η Καθημερινή