Mathima Macedonichs Historias - Της Άννυς Λιγνού
ΜΑTHIMA MACEDONICHS HISTORIAS:
Επιτέλους, αποκαταστάθηκε μια αδικία 3.000 χρόνων κι αποτινάχτηκε ο ελληνικός ζυγός από το σβέρκο των Μακεδόνων!
Των από πάνω, καλέ, των αυθεντικών, αυτών που ήρθαν στην περιοχή τον 6ο με 7ο αιώνα, χίλια και κάτι χρόνια μετά τον Φίλιππο το Μακεδόνα, το μπαμπά του Μεγαλέξανδρου, αυτουνού που μπορεί να μην μπορούν να γράψουν το όνομά του στη γλώσσα του, αλλά είναι απευθείας απόγονοί του.
Ντάξει αυτός μπορεί να μιλούσε ελληνικά, αλλά μορφωμένος ήταν, γιος βασιλιά, ήξερε ξένες γλώσσες.
Βέβαια, μέχρι το χίλια εννιακόσια κάτι, ούτε κι αυτοί ξέρανε πως είναι Μακεδόνες, γιατί που να το ξέρεις, άμα ούτε ελληνικά μιλάς, ούτε στον ίδιο χώρο με τη Μακεδονία ζεις, ούτε γρι από την ιστορία κατέχεις, που να το ξέρουν καλέ οι άνθρωποι;
Και ξαφνικά, ενώ η Ελλάδα ήταν απασχολημένη με τον εμφύλιο πόλεμό της, επινοείται εεε συγγνώμη, ξεπροβάλλει; όχι... δημιουργείται -δε βρίσκω τη λέξη- το ένδοξο Σλαβομακεδονικό Εθνος, καλά σβήσε το σλάβο, το Μακεδονικό έθνος!
Που μιλάει τη Μακεδονική γλώσσα, που είναι σλάβικη και δεν έχει καμμιά σχέση με τη γλώσσα του Αλεξάνδρου του οποίου είναι απευθείας απόγονοι αλλά τέλος πάντων λεπτομέρειες.
Τι πάει να πει "κι οι άλλοι που μένουν στην αληθινή Μακεδονία τι είναι;" Ξέρω γω τι είναι; Εμπόδιο είναι, άμα με ρωτάς.
Και οι πολιτικοί μας, που φροντίζουν για μας και την Ελλάδα μας, πάνω από 100 χρόνια πολεμάνε να παραχαράξουν, εεε παραποιήσουν, εεε αποκαταστήσουν, την Ιστορία! (Συγγνώμη, δε μιλάω καλά ελληνικά και μπερδεύω τις λέξεις. Στα Μακεδονικά τα λέω καλύτερα).
Γιατί φαντάσου να μην το είχαμε κάνει! Μπορεί να μαλώναμε με τους γείτονές μας! (Με τους οποίους ούτε σε πόλεμο ήμασταν, ούτε κακές σχέσεις είχαμε!). Να μαλώναμε και να παίρνανε τους φαντάρους τους και να μας ρίχνανε τον βόρειο μαντρότοιχο!
Ένδοξη μέρα σήμερα ας αναρτήσουμε λοιπόν με περηφάνεια όλοι το νέο σήμα του νέου έθνους, που κατάγεται από ένα παλιό, με το οποίο δεν έχει καμμία σχέση και το τονίζει και στο σύνταγμά του αλλά σκίζεται να λέγεται έτσι!
(Πέρα από την πλάκα, πρέπει κατά το συνήθειό μου να βρω κάτι καλό έστω και ελάχιστο από αυτή την κατάσταση. Σκέφτομαι λοιπόν το εξής: Μεγάλη τύχη πρόγονός μου να είναι ο Φίλιππος από τον οποίο γεννήθηκε ο Αλέξανδρος και σκίζονται να πουν πως κατάγονται από αυτόν και ξένοι λαοί, παρά ο Αδόλφος και να προσπαθώ να το κρύψω...)
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
