Je suis νυφούλα - Της Έλενας Ακρίτα

Ανακοίνωση δεν είδα από την κυβέρνηση - κι ας έχει κάνει έργο για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤ κοινότητας. Ισως οι εκπρόσωποί της δεν ήταν παρόντες στην στιχομυθία Καμμένου - Αμυρά. Ισως έλειπαν. Ετρωγαν. Κατουρούσαν

Στον λαιμό μού έκατσε. Ειλικρινά. Δεν καταπίνεται με τίποτα αυτό το «για νυφούλα καλό σας βλέπω» που είπε ο Πάνος Καμμένος στον Γιώργο Αμυρά.

Για νυφούλα καλό σας βλέπω, σοβαρά τώρα; Σοβαρά; Αντιπαρατίθενται δύο βουλευτές εντός Κοινοβουλίου εκτοξεύοντας ο ένας στον άλλον πολιτικά επιχειρήματα τύπου «για νυφούλα καλό σας βλέπω»;

Στο μεταξύ κάθονται οι υπόλοιποι στην αίθουσα κι αντί να τιναχτούν επάνω, παίζουν τουβλάκια στο κινητό. Αμέτοχοι εντελώς. Τους βλέπεις και λες τώρα θα πέσουν τα διακοσμητικά της οροφής να τους πλακώσουν, μπα έως και τα ταβάνια της Βουλής τούς βαρέθηκαν.

Προσωπικά δεν τα ‘χω με τον Καμμένο. Αυτό ήξερε, αυτό είπε. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που γελάνε με ανέκδοτα για «πούστηδες» και με επιθεωρησιακά νούμερα για «πισωγλέντηδες», όπως τους αποκαλεί ο Μάρκος Σεφερλής. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους «ενοχλεί τι κάνει ο γκέι στο κρεβάτι του», αρκεί ο γκέι να ντύνεται, να επικοινωνεί και να  συμπεριφέρεται όπως επιτάσσουν οι φασιονίστας της μιζέριας.

Στην περίπτωση της νυφούλας γελάς λίγο με εφημερίδες και σάιτ που έχουν αναγάγει τον ισαποστακισμό σε τέχνη. «Βαριές εκφράσεις αντάλλαξαν στη Βουλή Καμμένος και Αμυράς». Βαριές, ασήκωτες και πρωτίστως ισότιμες. Μετράει το ίδιο στη ζυγαριά το «βασιλιάς της κωλοτούμπας» του Αμυρά με το «νυφούλα» του Καμμένου. Το πρώτο είναι απλώς χάλια –  σέβομαι τις πέρλες μου και δεν το χαρακτηρίζω αλλιώς – το δεύτερο όμως είναι επικίνδυνο. Η διαφορά είναι μεγάλη και οι ίσες αποστάσεις ανύπαρκτες.

Κοίτα να δεις τι γίνεται τώρα. Ορισμένοι πολιτικοί σχολιαστές, ενώ καταδικάζουν τον κ. Καμμένο, προσπερνούν το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ  έκανε γαργάρα τους χαρακτηρισμούς του «κυβερνητικού του εταίρου» που λένε κι οι σοβαροί οι αθρώποι. Τίποτα δεν έγραψαν, τίποτα, λέξη τσακιστή.

Θα μου πεις το τάιμινγκ sucks με τις Πρέσπες μες στα πόδια μας. Κι επιπλέον τα δύο κόμματα δεν αγαπιούνται πια παράφορα, απλώς δεν παίρνουν διαζύγιο για τα παιδιά. Λένε πως όταν περνάει ο έρωτας, έρχεται ο αλληλοσεβασμός κι η αλληλοκατανόηση – ό,τι πιο ανιαρό σε αυτή τη ζωή. Οταν λοιπόν τα πράγματα ήδη είναι οριακά ανάμεσα στο ζευγάρι σιγά μην κάτσουν ν’ ασχοληθούν με νυφούλες, άσ’ τες να σκυλοπνίγονται στις λίμνες των Πρεσπών.

Ανακοίνωση πάντως δεν είδα από την κυβέρνηση – κι ας έχει κάνει έργο για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤ κοινότητας. Ισως οι εκπρόσωποί της δεν ήταν παρόντες στην στιχομυθία Καμμένου – Αμυρά. Ισως έλειπαν. Ετρωγαν. Κατουρούσαν. Ισως πάσχουν από εξωτερική ωτίτιδα, γνωστή και ως η νόσος του κολυμβητή: σου βουλώνει τα αφτιά και δεν ακούς τίποτα, το ‘χω πάθει μετά από προπόνηση στο πρόσθιο πεταλούδας για το οποίο διεθνώς φημίζομαι άλλωστε. Κάπως έτσι θα το ‘παθε κι η κυβέρνηση από πρόσθιο πεταλούδας εικάζω, λίγα ακούμε κάθε μέρα κι όλο πέφτουμε απ’ τα σύννεφα;

Ομως δεν εντυπωσιάζει μόνον η κώφωση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η σιωπή της ΛΟΑΤ κοινότητας. Για το ίδιο θέμα. Τους αγαπώ, τους εκτιμώ, αλλά εδώ είναι φάουλ, το σωστό να λέγεται. Ακόμα και οι μεμονωμένες φωνές που καταδίκασαν την φραστική επίθεση το έκαναν σε τόνους ήπιους, διστακτικούς, αμήχανους σχεδόν. Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε για τα μάτια του κόσμου να εκδώσει μια ανακοίνωση έτσι πιο ουδέτερη, πιο φλου λίγο. Να βγει μπροστά με ορθό το ανάστημα, ψηλά το κεφάλι και να δηλώσει ευθαρσώς στον ελληνικό λαό:

«Εγώ κοιτούσα τη Γιαδικιάρογλου που κοιτούσε την Πετροπούλου που κοιτούσε την Πετροβασίλη».

Υ. Γ. ‘Επί του πιεστηρίου’.  Για τον χαρακτηρισμό «νυφούλα» του Πάνου Καμμένου κατατίθεται μηνυτήρια αναφορά από το Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι.

in.gr