Από την μία ο Γρηγορόπουλος και από την άλλη τα αθώα θύματα της Μαρφίν…

Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Είναι γνωστό ότι οι παρέες γράφουν ιστορία και ενίοτε ανακηρύσσουν και τους ήρωες τους.

Πραγματικός ήρωας όμως είναι εκείνος,

που θυσιάζει ακόμα και την ζωή του για έναν σκοπό,

για μια ιδέα, για ένα ιδανικό,

που ξεπερνούν το μέγεθος του εαυτού του,

για το καλό του συνόλου η της πατρίδας του.

----------------------------------------------------------------

Οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Από την μία ο Γρηγορόπουλος, που η ανόητη πράξη ενός αστυνομικού και το μικρό της ηλικίας του, τον έκαναν ήρωα στην συνείδηση και στις καρδιές των ανθρώπων.

Και από την άλλη τα αθώα θύματα της Μαρφίν.

Από την μία η «εξτρεμιστική αριστερή» παρέα, που έχει ανάγκη από ήρωες για την καθοδήγηση και την οπαδοποίηση των «μπαχαλάκηδων», που θέλει να τους κρατά σε διανοητική νάρκη για τους άνομους σκοπούς της…

Και από την άλλη, όποιος δεν έχει κομματική ταυτότητα, όποιος δεν ανήκει σε κάποια εξωκοινοβουλευτική νεολαία, εξτρεμιστική συνιστώσα και αναρχοσυλλογικότητα, είναι ανύπαρκτος σε αυτή την χώρα, όσο άδικος και εγκληματικός κι αν είναι ο χαμός του.

Και όποιος διαμαρτύρεται και αγανακτεί για όλα αυτά, δεν ανήκει στον «προοδευτικό» χώρο …. μην χέσω …..

Σας τον χαρίζω τον «προοδευτικό» σας χώρο τον έζησα 45 χρόνια από μέσα και …προόδευσα !!!!

Από την μία καταγγέλλουμε την βαρβαρότητα που προέρχεται από την μια πλευρά και τιμούμε το θύμα της και από την άλλη αποσιωπούμε προκλητικά την βαρβαρότητα της άλλης πλευράς και αγνοούμε απάνθρωπα τα θύματα της...

Όπως τιμούμε σήμερα την μνήμη ενός αθώου παιδιού

και καλά κάνουμε,

ας τιμήσουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στις 5 του Μάρτη

και την μνήμη των αθώων παιδιών της Μαρφίν,

κάτι που δεν έχουμε κάνει ποτέ σε όλα αυτά τα 10 χρόνια

από την δολοφονία τους.

Αυτό θα πει ηθική, ισονομία, τιμιότητα και δικαιοσύνη.

Και επειδή αυτό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί, όσοι τουλάχιστον δεν ανήκουμε ούτε στην μια πλευρά, αλλά ούτε και στην άλλη, ας φωνάζουμε και ας απαιτούμε ισότιμη αντιμετώπιση για όλα τα αθώα θύματα της βαρβαρότητας από όπου και αν προέρχεται.

Και για την ιστορία, μια και μνημονεύουμε σήμερα το αθώο θύμα της εγκληματικής συμπεριφοράς ενός αστυνομικού, του Κορκονέα, ας μνημονεύσουμε και τα αθώα θύματα της βαρβαρότητας της «άλλης» πλευράς, των μπαχαλάκηδων, που πέρα από τους συγγενείς, κανενός άλλου δεν καίγεται «καρφάκι»...

Όσο για τους ενόχους και την καταδίκη τους;

Ψιλά γράμματα ...

Αγγελική Παπαθανασοπούλου.

Έφυγε μαζί με το αγέννητο πρώτο της παιδί από τις βόμβες μολότοφ των «ιδεολόγων» μπαχαλάκηδων.

Ξέρετε από εκείνες τις βόμβες που δεν σκοτώνουν, όπως ισχυριζόταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Κυρίτσης: «Δεν θυμάμαι κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότοφ».

Ήταν πτυχιούχος της Μαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές λογιστικής στο ελληνικό πανεπιστήμιο και το City του Λονδίνου.

Βιβή Ζούλια.

Ήταν πτυχιούχος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου και είχε πάρει το μεταπτυχιακό της από το University Of Greenwich στα διεθνή τραπεζικά και χρηματοοικονομικά.

Νώντας Τσακάλης.

Είχε σπουδάσει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ενώ είχε κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Στίρλινγκ στη Σκωτία.