Το δίλημμα υποχρεωτικής στράτευσης στα 18

Ενα άλλο ζήτημα που τίθεται κατά καιρούς από τα επιτελεία είναι η αλλαγή του τρόπου εκπαίδευσης, εξέλιξη η οποία προϋποθέτει βαθύτερες αλλαγές στη θητεία των στρατευσίμων. Η πλέον γνωστή, στους περισσότερους, λεπτομέρεια είναι ότι η θητεία εξαντλείται σε μεγάλο βαθμό στην ασφάλεια (φύλαξη) των στρατοπέδων, μάλιστα με τρόπο ο οποίος αμφιβόλως προφυλάσσει από έναν πιθανό εξωτερικό εχθρό.

Βασίλης Νέδος

Η ελληνοτουρκική κρίση πέρα από τις κυβερνητικές αποφάσεις για νέα εξοπλιστικά προγράμματα, άνοιξε και μια συζήτηση αρκετά αμφιλεγόμενη για την ελληνική κοινωνία, που αφορά τη στρατιωτική θητεία. Από τη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισήμανε ότι η κυβέρνηση εξετάζει την υποχρεωτική στράτευση στα 18, αμέσως μετά το λύκειο, και την πιθανότητα επέκτασής της από τους εννέα μήνες σήμερα, στους δώδεκα. Η συζήτηση παρότι αντιμετωπίζεται ως νέα, δεν είναι καθόλου.

Τα τελευταία χρόνια, από τους νυν αρχηγούς ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνο Φλώρο και ΓΕΣ Χαράλαμπο Λαλούση, αλλά και τους προκατόχους τους σε ένα βάθος αρκετών χρόνων, υπάρχουν εισηγήσεις για αύξηση της θητείας με κύριο στόχο την αύξηση της στελέχωσης των μονάδων, κυρίως του Στρατού Ξηράς (Σ.Ξ.), που είναι και περισσότερες ανά την επικράτεια, και η οποία σε πολλές περιπτώσεις κινείται από 20% μέχρι 30%. Από τα επιτελεία τίθεται κατά καιρούς και ζήτημα αλλαγής του τρόπου εκπαίδευσης, εξέλιξη η οποία προϋποθέτει βαθύτερες αλλαγές στη θητεία των στρατευσίμων. Η πλέον γνωστή, στους περισσότερους, λεπτομέρεια είναι ότι η θητεία στρατευσίμων εξαντλείται σε μεγάλο βαθμό στην ασφάλεια (φύλαξη) των στρατοπέδων, μάλιστα με τρόπο ο οποίος αμφιβόλως προφυλάσσει από έναν πιθανό εξωτερικό εχθρό. Ενα σημαντικό στοιχείο είναι, επίσης, η πιθανότητα στράτευσης και των γυναικών, κάτι που, ωστόσο, φαίνεται ότι δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο τραπέζι, παρότι υπάρχουν ένθερμοι υποστηρικτές του μέτρου και μέσα στις Ενοπλες Δυνάμεις (Ε.Δ.).

Κατά καιρούς επανέρχονταν τα αιτήματα για στράτευση στα 18, με αφορμή υφιστάμενα παραδείγματα όπως αυτό του Ισραήλ, κυρίως όμως της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου οι νέοι αφού τελειώσουν το σχολείο κατατάσσονται. Σε περίπτωση που επιτύχουν στις παγκυπριακές εξετάσεις, τότε παίρνουν αναβολή 14 μηνών (όσο δηλαδή διαρκεί η θητεία) και τον Σεπτέμβριο του επόμενου χρόνου είναι έτοιμοι να εισαχθούν κανονικά στα πανεπιστήμια όπου ήδη έχουν προεγγραφεί.

«Τον Ιούλιο ένας νέος μπαίνει στον στρατό και τον Αύγουστο έχει εκπαιδευθεί στην οδήγηση άρματος μάχης T-80», λέει στην «Κ» ο τέως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) της Κύπρου, Ηλίας Λεοντάρης, από τους πλέον έμπειρους (απόστρατος πλέον) αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού με εμπειρία στη διοίκηση μειζόνων σχηματισμών όπως η 1η Στρατιά. Ο κ. Λεοντάρης τάσσεται αναφανδόν υπέρ της στράτευσης στα 18, τονίζοντας ότι η στρατιωτική θητεία μπορεί να αποτελέσει ενός είδους διάλειμμα για στοχασμό του νέου ανθρώπου ενόψει του επαγγελματικού ή άλλου μέλλοντος. Ως προς το ζήτημα της ισότητας (έναντι των γυναικών που ίσως κριθεί ότι έχουν κάποιο πλεονέκτημα καθώς θα φθάνουν νωρίτερα στην αγορά εργασίας), ο κ. Λεοντάρης λέει ότι αυτό θα μπορούσε να επιλυθεί με απλά μέτρα, όπως π.χ. η μοριοδότηση.

Η Καθημερινή