Το παραλήρημα μιας πτώσης - της Αρτέμιδος Καπούλα

«Πρέπει να φτιάξουμε ένα σύλλογο, έναν όμιλο, ένα γκρουπάκι στο διαδίκτυο  ανθρώπων που ζουν μόνοι, που αν πάθουν κάτι θα τους βρουν μετά από 3 μέρες από την μυρουδιά» ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν άνοιξα τα μάτια, είδα το ταβάνι  και συνειδητοποίησα ότι επί μισή σχεδόν ώρα ήμουν ξαπλωμένη τ' ανάσκελα. Προσπάθησα να σηκωθώ, ξαναγλίστρισα στα νερά που υπήρχαν στο πάτωμα και αφού έκανα ένα υπέροχο σλάλομ που θα το ζήλευαν πολλοί εκεί στην Αράχοβα κατόρθωσα να πιαστώ από την καρέκλα και να  στηρίξω το πονεμένο μου κορμί.

Την είχα γλιτώσει φτηνά αυτή την φορά. Ένα καρούμπαλο και κάτι μπλαβιασμένα πλευρά όλες και όλες οι απώλειες. «Να προσέξετε μην λέει ασυναρτησίες τις επόμενες ώρες, μήπως έχει πάθει διάσειση» είπε ο γιατρός που δεν απεργούσε στον φίλο που κατόρθωσα να βρω και με συνόδευσε. « Μα γιατρέ μου, ασυναρτησίες λέει πάντα, πώς θα το καταλάβω;» κατόρθωσε να ψελλίσει πριν φάει την δικιά μου αγκωνιά.

Τις επόμενες μέρες τις έβγαλα στο καναπέ και ανάμεσα στα ανά δίωρο τηλεφωνήματα σε φίλους που επιβεβαίωναν ότι ήμουν ακόμη ζωντανή σκεφτόμουν πόσα είναι τα πράγματα που ένας  άνθρωπος -που από επιλογή ή κατά τύχη ζει μόνος του-  δεν μπορεί να κάνει. Μετρήστε:
1) Δεν μπορεί να παραγγείλει delivery, ιδιαίτερα αν δεν είναι πολυφαγάς - το minimum της κατανάλωσης είναι απαγορευτικό.
2) Δεν μπορεί να αγοράσει καρπούζι το καλοκαίρι, το μισό θα έχει σαπίσει μέχρι να κατορθώσει να το φάει.
3)  Δεν μπορεί να κολλήσει έμπλαστρο σε περίπτωση που έχει πάθει ψύξη ( η μόνη λύση που έχω βρει είναι να το απλώσεις στο πάτωμα και μετά να ξαπλώσεις από πάνω αλλά δεν έχει και μεγάλη επιτυχία)
4) Αναγκάζεται να πλένει ρούχα και πιάτα στο χέρι εκτός και αν η ντουλάπα του είναι σαν εκείνη της διαφήμισης με τις μπύρες και τα ράφια της κουζίνας του θυμίζουν την ταβέρνα του Κυρ Μήτσου.
5) Δεν γίνεται να κλείσει τραπέζι στο αγαπημένο του εστιατόριο (Το έχω δοκιμάσει, μου το έκλεισαν στα μούτρα όταν απάντησα για έναν στην αναμενόμενη ερώτηση) Στα μπουζούκια μπορεί αρκεί να έχει λεφτά  να πληρώσει για 4 και προδιάθεση να καταλήξει ως άλλος Ορέστης Μακρής.
6) Δεν πάει μόνος του διακοπές (έχουν καταργηθεί τα περισσότερα μονόκλινα και η τιμή του δίκλινου είναι απαγορευτική).
7) Δεν μπορεί εύκολα να έχει σκύλο εκτός και αν το παίζει τυφλός και τον παίρνει μαζί του στην δουλειά. Αλλιώς θα καταλήξει με φαγωμένους καναπέδες, έξωση από το διαμέρισμα και ένα ζωντανό που τα σάλια του θα σημαίνουν φτύσιμο και όχι ένδειξη χαράς.
8) Δεν μπορεί να κρεμάσει  κουρτίνες, να αλλάξει λάμπα ή οτιδήποτε που χρειάζεται δεύτερο να κρατάει την σκάλα. Το ΚΑΤ δεν εφημερεύει πάντα.
9) Δεν μπορεί να κοντύνει τα ρούχα του, το πιθανότερο είναι να βγουν ή σαν του Βέγγου στις παλιές ελληνικές ταινίες ή σαν να έμπασε σε μια νύχτα 10 πόντους.
10) Δεν μπορεί να αρρωστήσει με πυρετό. Το να κάνει ταυτόχρονα τον ασθενή και την νοσοκόμα στο μόνο που μπορεί να τον οδηγήσει είναι με μια από εκείνες τις ωραίες άσπρες ποδίτσες που δένουν τα χέρια πίσω.

Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες, φαντάζομαι είναι άλλα τόσα που ο καθένας σας  θα μπορούσε να προσθέσει από δική του εμπειρία σε αυτήν την ιδιότυπη λίστα. Μπορεί επίσης όλο το παραπάνω παραλήρημα να είναι απόρροια μιας μεταχρονολογημένης διάσεισης ή απλά ο φίλος μου να έχει δίκιο. Όπως και να χει ας φτιάξουμε έναν σύλλογο βρε αδελφέ, έστω μια ΜΚΟ που είναι και της μόδας και ας είναι μόνο για να γελάμε με τα ευτράπελα που μας συμβαίνουν. Είμαστε πολλοί αλλά είμαστε μόνοι….

Protagon.gr