«Η παιδεία των νέων, είναι το δυνατό αίμα και ο αέρας ιωδίου για το μέλλον των λαών... Όμως, της δικής μας παιδείας το αίμα, έχει αιματοκρίτη λευχαιμίας». Δημήτρης Λιαντίνης Τα αρχαία ελληνικά τα αντιπαθούν όλοι οι Έλληνες. Αν κάνει κανείς μια δημοσκόπηση σήμερα, το…
Ω Όμηρε, ποιητή των απέθαντων αιώνων,σα να είναι αλήθεια θαρρώ πως ένα ανυπότακτο και μοιραίο εγώ ορίζει ακόμη τον Έλληνα.Ασάλευτο να τον διχοτομεί στα σύνορα της δημιουργίας και της καταστροφής.Ανέγγιχτο να ανυψώνεται σε θεόπνευστες ραψωδίες, στην αφήγηση των δυσεξίλητων στίχων τουςένα λυτρωμό και μια…
Γύρω μας κυκλώνες σιωπής, κι εμείς εκεί στη μέση σαστισμένοι.. Αλήθεια ψάχνουμε όλοι μας, κι όμως δίπλα μας η πλάνη... Εθελοτυφλούμε, σκοντάφτουμε σε αυταπάτες, σε ψευδαισθήσεις καλυμμένες με πανδαισία χρωμάτων, κεντημένες με την ομορφιά της ψυχής μας.. Γυρεύεις ανθρώπους να σε νοιώσουν, κι όμως…
Άσπρα και μαύρα πλακάκια, σ΄εναλλασσόμενη τάξη, την επαφή των βημάτων μου δέχονται. Στο διορισμένο μου δάπεδο τούτο παίζω σαν ένα παιδί, προσπαθώντας μονάχα στις λευκές να πατώ επιφάνειες. Δύσκολη άσκηση, ακροβασία περίτεχνη. Κάποτε χάνω του σώματος την ισορροπία. Κάποτε χάνω του πνεύματος τον υπολογισμό.…
Τη σκέψη σας που νείρεται πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές σ’ ένα ντιβάνι λιγδιασμένο, εγώ θα την τσιγκλάω επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου. Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα ως να χορτάσω χλευασμό. Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα…
Αν νοσταλγώ - δεν είναι εσάς, αγάπες περασμένες, και τις στιγμές τις ευτυχείς μαζί σας που έχω ζήσει! - Τα ρόδα σας τα μάρανα στα χέρια μου και τώρα μέσα στης Μνήμης το παλιό βιβλίο τα 'χω κλείσει. Μα είναι κάποιες άγνωστες, περαστικές…
«Η παραδεδεγμένη άγνοια, η άρνηση του φανατισμού, τα σύνορα του κόσμου και του ανθρώπου, το αγαπημένο πρόσωπο, η ομορφιά τέλος, να τα σημεία όπου συναντάμε τους Έλληνες.» Αυτούς τους Έλληνες αγάπησε ο Albert Camus και σ’αυτούς αναφέρεται μέσα στα βιβλία του και ιδιαίτερα στο…
Την ποίησιν ή την δόξα; την ποίηση το βαλάντιον ή την ζωή; τη ζωή Χριστόν ή Βαραββάν; Χριστόν την Γαλάτεια ή μιαν καλύβην; την Γαλάτεια την Τέχνη ή τον θάνατο; την Τέχνη τον πόλεμο ή την ειρήνη; την ειρήνη την Ηρώ ή τον Λέανδρο;…
Μπαίνοντας ο εικοστός αιώνας στο τελευταίο του τέταρτο, αισθάνομαι άστεγος και περιττός. Όλα είναι κατειλημμένα – ως και τ’ άστρα. Οι άνθρωποι έχουν απαλλαγεί από κάθε παιδεία, όπως στην εποχή του Τσέγκις Χαν, και δεν ερωτεύονται ούτε κατ’ ιδέαν. Πρωθυπουργοί συναλλάσσονται με προσωπιδοφόρους, ποικίλες…