Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 12/11/2026

Παλμογράφος

Τέχνες – Επιστήμες

Η Ελλάδα καθοδόν προς την 21η του Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης – Του Βάιου Φασούλα

Για την Ελλάδα του σήμερα-Μωσαϊκό Ποιητικού Λόγου (Μέρος Πρώτο) «Γάμος» Πολιτικού Λόγου και Ποιητικού -Αφιέρωμα Από τον επαναπατριζόμενο Πολίτη- συγγραφέα Βάιο Φασούλα   «Οι Τ έ χ ν ε ς και ο Λ ό γ ο ς όπου και όπως εκφράζονται είναι εκείνες οι…

Η παρέα των παιδικών χρόνων – Του Λευτέρη Τσίλογλου

(α) Το ταλέντο, ο Τάκης Πόσο τον θαύμαζε, πόσο τον ζήλευε; Ίσως και λίγο να τον μισούσε. Μα ο άθλιος, ήταν ανυπόφορος! Μπορούσε να «φύγει» νοερά από δίπλα μας, έτσι ξαφνικά. Να μην ακούει τις ομιλίες, να μην αισθάνεται την παρουσία μας καθόλου και…

“Ούτε μια λέξη…” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

    Πέρασαν χρόνια, μα σε θυμάμαι. Μια γκρίζα φιγούρα, τις νύχτες του χειμώνα.   Μ’ ακολουθούσες κάθε βράδυ, όταν επέστρεφα στο σπίτι μου. Με περίμενες στη στάση κι έμπαινες και συ στο λεωφορείο. Κατέβαινα κι έπειτα κατέβαινες και συ. Διάβαινα το μικρό δάσος…

Μπέση Κατερίνα ! Είπα να βάλω τις σκέψεις μου σε ρίμα! Μέρος ε΄

Πρώτα, μάθε να αγαπάς ένα φύλλο. Να το αγγίζεις τρυφερά,μέχρι να νοιώσεις το θρόισμα στο φύσημα του ανέμου. Να το δεις. Πως χάνεται στροβιλίζοντας στον τρελό Βοριά, μέχρι να τελειώσει τη διαδρομή του,καταλήγοντας στο νερό. Άσε την ψυχή να ταξιδέψει, να χαθεί να μπερδευτεί…

“Με ρώτησες για την Αγάπη” – Ποίημα του Ανδρέα Κλουτσινιώτη*

      Με ρώτησες. Πόσα, γι’ αυτήν, που λείπει το Χαμόγελό της, με ρώτησες! Για τους σπαρμένους, με Ανήσυχα μάτια, προμηθεϊκούς δρόμους της καρδιάς. Για την υποκριτική αιχμαλωσία μας στην  Άρνηση του συναισθήματος. Για τις λιμνασμένες Συνήθειες, που λόγχισαν με θνητό, ανυπόφορο θάνατο,…

“Επικήδειος” – Ποίημα του Δημήτρη Γλυφού (ανέκδοτο)*

    Τρεις και τρεις και τρεις. Μέχρι το σχοινί μαδήσει ο θόλος στάξει το τέμπλο γύρει κι οι Ταξιάρχες διχαστούν.   Με κονιάκ να με γιορτάσετε. Σταφίδες και βανίλια. Φύλλα κερήθρας για ψυχή. Φυτίλι για τον πόνο. Κι ο καπνός λέξεις που δεν…

“Ξεμάκραιμα” – Ποίημα του Ηλία Κόττα*

  Η νεα περιοδος/ χαμενων αξιων/ αρχισε να διαφαινεται/ πισω απ'το τζακι,/ που αναψε αδιαφοροντας/ για τις φυλλοροιες/ και τις οιμογες της λευκας,/ μιας και καπνισε κι αλλο./ --------     Βρεθηκαμε ξανα,πιο ξενοι/ απο τις ζεστες μερες,/ μ'εχθρες και ντροπες/ πιο τελειες./ Εγω…

«Συλλέκτης αισθημάτων» – Ποίημα του Γιώργου Μπαρμπέρη*

  Τα Σάββατα επισκέπτομαι άγνωστους ασθενείς σε παλιές πτέρυγες δημόσιων νοσοκομείων. Είναι στοιβαγμένοι σε μεγάλους θαλάμους με τοίχους υγρούς, ετοιμόρροπα κρεβάτια και την πίκρα να στάζει από τις οροφές.   Με δέχονται φιλικά αν και καχύποπτοι στην αρχή -νομίζουν πως είμαι εμπορικός αντιπρόσωπος, πλασιέ…

“100 χρόνια μοναξιά” – Gabriel García Márquez (απόσπασμα)

Τον Μάρτη ξαναγύρισαν οι τσιγγάνοι. Αυτήν τη φορά είχαν φέρει ένα τηλεσκόπιο κι ένα μεγεθυντικό φακό, μεγάλο σαν ταμπούρλο, που τα επιδείκνυαν σαν την τελευταία ανακάλυψη των Εβραίων στο Άμστερνταμ. Έβαλαν μια τσιγγάνα στην άλλη άκρη του χωριού κι έστησαν το τηλεσκόπιο στην είσοδο…

“Γράμμα για την Κύπρο” και άλλα τέσσερα ποιήματα – Του Ανδρέα Κωνσταντινίδη*

  ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Είμαι χώμα δικό σου. Στην καρδιά μου σαν σκαλίσεις, θα βρεις τ’ οξυγόνο των κέδρων του Κύκκου.   Στα μάτια μου σαν κοιτάξεις, θα βρεις τον γιαλό της Κυρήνειας και τα χαλάσματα της Σαλαμίνας. Στις απαλάμες μου σαν ψάξεις,…