Τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου του 1936, ήρθε το τέλος για τον κορυφαίο ποιητή, ζωγράφο, δραματουργό και θεατρικό σκηνοθέτη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτελέστηκε στο Βίθναρ της Ισπανίας από παραστρατιωτικούς οπαδούς του Φράνκο που έθαψαν τη σορό του, μαζί με άλλα τρία άτομα που εκτέλεσαν…
Αχ ! Καλή μου Παναγιά, Αγνή κι Ασύγκριτη ! Τα μάτια Σου, Φως μέσα στο Φως! Η χάρη Σου, Παντευλόγητη, με Χίλια ονόματα φανερώνεται, σαν την ασύνορη Ανατολή, που Ηλιόκαλη ανατέλλει στις άσπρες Εκκλησιές, Ζωήρρυτος σαν δεξαμενή της Αρετής, που ξεδιψά τις γειτονιές…
Χάριτες, του Δία θυγατέρες, πόσες φορές προσπάθησα για σας να γράψω μιαν ωδή. Κι όμως, δεν τα κατάφερνα ποτέ, λόγια ικανά μη βρίσκοντας τη χάρη σας να υμνήσουν. Απόψε, όμως, κοιτάζοντας τ’ ολόγιομο φεγγάρι, είδα μέσ’ στο χρυσάφι του τη θεϊκή μορφή σας. Κι…
Ο Ιούλιος Βερν θα ζήλευε τους έλληνες ερευνητές και τους συνεργάτες τους οι οποίοι παρακολουθούν ενδελεχώς την υποθαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης Φωτο: Συλλογή στερεού υλικού με ρομποτικό βραχίονα (που κατευθύνεται από το κατάστρωμα του πλοίου) από μια «καμινάδα», που είναι το στερεό αποτέλεσμα…
Ανθρώπους μας έκαναν οι μητέρες μας. Οι μητέρες προπορεύονται σαν φώτα. Κι εσείς κύριοί μου από μητέρες γεννηθήκατε. Γι' αυτό μην αφήνετε το νέφος να σκοτώνει τους ανθρώπους. Ένα εξάχρονο παιδί τρέχει και πηδάει. Ο χαρταετός του αρμενίζει πάνω στα ψηλά δέντρα. Κι…
Εκείνο το απομεσήμερο, ο ήλιος του Μάη έλουζε την ακατάστατη κάμαρα. Έκλεισαν τις γαλάζιες γρίλιες των παραθύρων κι όλος ο χώρος πλημμύρισε από τις γαλάζιες ανταύγειες της αγάπης τους. Την πλησίασε και την αγκάλιασε. Κι εκείνη βυθίστηκε στην απέραντη θάλασσα της γαλάζιας θωπείας του.…
Περνώτις περισσότερες ώρεςστο γραφείο του σπιτιού μου.Σ' έναν χώρο που λατρεύω.Κάτω από το προστατευτικό τζάμιτου μεγάλου τραπεζιούοικογενειακές φωτογραφίεςκαι σημειώματαδικά σου και των παιδιών μας...Πάνω στο τραπέζιένα μαύρο δερμάτινο sous mainsπου δεν λέει να παλιώσει...Ένα ημερολόγιο που μου θυμίζειτο γρήγορο πέρασμα του χρόνουκαθώς - κάθε…
Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε το 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ το 1993. "...Τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά: Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος. Θα την αλλάξουμε τη ζωή, παρ' όλα αυτά, Μαρία".
Είχε πια κουραστεί. Την έπνιγε το βαρύ άρωμα της θύμησης. Είπε «Τέλος!». Πήρε όλα τα δώρα του – τα γράμματά του, τα ποιήματά του, τις σημειώσεις του – και τα ’κλεισε σ’ ένα συρτάρι. Το διπλοκλείδωσε, αποφασισμένη: «Δεν θα το ξανανοίξω ποτέ πια…». Βγήκε…
Ο Νίκολα Τέσλα γεννήθηκε τα μεσάνυχτα της 10ης Ιουλίου του 1856, κατά τη διάρκεια μιας τρομερής καταιγίδας γεμάτη λαμπερές αστραπές… Ήταν μια ηλεκτρισμένη νύχτα κι εκείνος είχε την τύχη να γεννηθεί σε μια από τις πλέον «ηλεκτρισμένες» περιοχές της Ευρώπης: σε μια μεθόριο που…