Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 11/11/2026
Πάρε μου το ψωμί, αν θες, πάρε μου τον αγέρα, μα μη μου παίρνεις το γέλιο σου… … γιατί θα πεθάνω. (Απόσπασμα από το ποίημα «Το γέλιο σου») Ο Πάμπλο Νερούντα (το πραγματικό του όνομα ήταν Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασσάλτο), μία από…
Τί μπορεί να προσθέσει κανείς μετά απ' αυτό το ποίημα;Απολύτως τίποτα.Ο Παλαμάς τα είπε όλα - κοφτά και με τ' ονομά τους - χρησιμοποιώντας, όπως πάντα, όλη τη γλωσσοπλαστική του δεινότητα.Εκατόν τρία χρόνια μετά κι όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει σε τούτο εδώ το…
"Η ευπρέπεια είναι αναξιοπρέπεια του λόγου..."
/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Φωτο: Caravaggio, Δείπνο στους Εμμαούς, 1606, Λάδι σε καμβά Ο Χρωστήρας εκστασιασμένος βυθίζεται…
«Ντούκου ντούκου η γραφομηχανή, φαίνεται εμπνέει το ντούκου ντούκου», την πείραζε ο Νικόλας Άσιμος. Κι ας ήξερε πως κι η Κατερίνα Κροκανθρώπους αναζητούσε. Αλλά κι εκείνη τον προειδοποιούσε: «Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είν` ο στόχος, το νου σου, ε;».…
Τα παιδάκια που παίζουν στ' ανοιξιάτικο δείλι-μια ιαχή μακρυσμένη-,τ'αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείληψιθυρίζει και μένει,τ'ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,η αδειανή κάμαρα μου,ένα τραίνο που θα' ρχεται από μια άγνωστη χώρα,τα χαμένα όνειρα μου,οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ…
Τη Βάσω Μπρατάκη τη γνωρίσαμε μέσα από την πολύ αξιόλογη ποιητική συλλογή της "Νύχτα Ηνίοχος" των Εκδόσεων Γαβριηλίδη. Μια ποιήτρια που αναμφίβολα ξεχωρίζει για την ευαισθησία της και τον μεστό της στίχο. Εξαιρετική η παρουσίαση του ποιητικού της έργου από την κυρία Γιόλα Αργυροπούλου…
… Για να γεννηθείς εσύ, κι εγώ για να σε συναντήσω γι’ αυτό έγινε ο κόσμος. Κι η αγάπη μας ήταν η απέραντη σκάλα που ανέβαινα πάνω απ’ το χρόνο και το Θεό και την αιωνιότητα ως τ’ ασύγκριτα, θνητά σου χείλη… (Απόσπασμα από…
Τι πιο απολαυστικό, στ’ αλήθεια, από το ν’ ακούει κάποιος αγαπημένους στίχους, απαγγελμένους από τον ίδιο τον δημιουργό τους! Πιστεύω απόλυτα πως και ο πιο ταλαντούχος ηθοποιός – χωρίς να υποτιμώ διόλου την δύναμη της ερμηνείας του – δεν μπορεί να απαγγείλει ένα ποιητικό…
ΘΑΛΑΣΣΑ θάλασσα στο νου στην ψυχή και στις φλέβες μας θάλασσα. Είδαμε τα πλοία να φέρνουν τις μυθικές χώρες εδώ στην ξανθή αμμουδιά όπου αργοπορούν οι βραδινοί οδοιπόροι. Ντύσαμε τις παιδικές αγάπες μας με νωπά φύκια. Προσφέραμε…
