Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 12/11/2026
Θέλω δεν θέλω συμβιώνω μαζί της. Είμαστε κολλητό κι αχώριστο δίδυμο. Ο ένας υπάρχει και συνεχίζει να ζει απαραίτητα μαζί με τον άλλο. Η κακομοίρα, η καρδιά μου! Όλο τον καιρό ασταμάτητα, χωρίς διακοπές και διαλείμματα, χωρίς στάσεις κι ανάπαυλα χτυπάει εξασφαλίζοντας την αναγκαία…
«Ας αναζητήσουμε το χάος… ίσως τότε να βρούμε κάτι καλύτερο» διάβασα εχθές στον τοίχο μιας τουαλέτας μαγαζιού στα Εξάρχεια. Χμμ, βαθύ νόημα! Αλήθεια, όμως, πώς αντέχει κανείς να γράφει κάτι τέτοια στο πιο άθλιο αυτό περιβάλλον; Είστε τόσο ψαγμένοι και τόσο επαναστάτες; Τέτοια μεγάλη…
Από τον κύριο Ηλία Χαρίτο από το Βερολίνο, λάβαμε την ακόλουθη επιστολή την οποία και δημοσιεύουμε στον Palmografo: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΛΟΥΠΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ…
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,Συνήθως τα κόμματα και οι δημοτικές παρατάξεις ενδιαφέρονται για δίκαιες και πρακτικές λύσεις όταν κινδυνέψει η ύπαρξή τους από τους αποφασισμένους πολίτες.Η περίπτωση του ιστορικού πρώτου δημοτικού σχολείου στο Πανόραμα (Θεσσαλονίκη) δείχνει ποιοί πιθανότατα συμβάλλουν στο να φαλιρίσουμε τουλάχιστον στον τομέα…
Αμετανόητα σχολαστικός κι’ άρρωστα κολλημένος στην επείγουσα ανάγκη της εννοιολογικής αποκατάστασης ώστε να θεραπευτεί η εκτεταμένη σύγχυση, που θεωρώ πως γεννά -τελικά- την περισσότερη από την επώδυνη κακοδαιμονία μας, επανέρχομαι -εδώ- επ’ ευκαιρία ενός δημοσιεύματος απ’ τα συνήθη στις ’μέρες μας· δεν καταφέρομαι στους…
Όταν ήμασταν παιδιά σχεδιάζαμε και γνωρίζαμε τον κόσμο μέσα από τα παραμύθια. Πρίγκιπες, πριγκίπισσες, δράκοι, κακές μητριές όλα είχαν ένα καλό τέλος και νικούσε πάντα το δίκιο κ το όμορφο. Εμείς τότε κλείναμε το παραμύθι και χαμογελούσαμε για την τύχη μας πιστεύοντας τον κόσμο…
Κουτσοδιαβαίναμε για χρόνια σ’ έναν πράσινο βάλτο ,που τον αχνοφώτιζε ένα πράσινο φως, απ’ έναν πράσινο ήλιο. Γίνεται ποτέ πράσινος ήλιος; Κι όμως μας λέγανε ότι είναι ήλιος! Κι ήρθε μια μέρα κάποιος που έλεγε ότι μας λυπήθηκε και θα μας έβγαζ’ απ’ το…
1974, καλοκαίρι. Μικρό παιδί, δίχως πλήρη συναίσθηση των πεπραγμένων γύρω μου. Εκείνο το βράδυ καθόμουν μπροστά στη τηλεόραση μαζί με όλη την οικογένεια. Αλλά ήταν ένα βράδυ διαφορετικό από τα άλλα. Η αγωνία και ο φόβος ήταν ζωγραφισμένα στα πρόσωπα όλων. Στα παράθυρα και…
Ενωμένοι σαν μια γροθιά Μία αριστερή γροθιά στο σύστημα, με δεξιά χροιά! Παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή τις πολιτικές εξελίξεις και ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη πολιτική θέση από την αριστερά.Όταν βέβαια αναφέρομαι στην αριστερά εννοώ όλη την αριστερά και…
Κάποτε οι εκλογές ήταν χαρούμενο εθνικό γεγονός, όπου όλοι το περιμέναμε κυρίως για να πάμε στις ιδιαίτερες πατρίδες μας, αλλά και να ψηφίσουμε τον συντοπίτη μας υποψήφιο πολιτικό, προσδοκώντας σε κάποιο ρουσφέτι. Ελληνικό στοιχείο αυτό. Έτσι μάθαμε από τους γονείς μας, έτσι νομίζαμε…
