Η Οδύσσεια των… νεογνών – Μονάδες εντατικής θεραπείας νεογνών – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Ελευθεροτυπία, Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009
Η Πολιτεία παίζει …κουτσό
Εχουν χαρακτηριστεί «προθάλαμοι ζωής». Αίθουσες νοσοκομείων, ειδικά διαμορφωμένες για νεογέννητα μωρά, τα περισσότερα πρόωρα, με σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία δίνουν μέσα σ’ αυτές μάχη για να κρατηθούν στη ζωή. Αλλα την κερδίζουν, άλλα, πάλι, όχι.
Κι όμως η Πολιτεία και οι κατά καιρούς πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Υγείας φαίνεται να μη δίνουν τη σημασία και την προσοχή που θα έπρεπε σ’ αυτούς τους «προθάλαμους ζωής», στις Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ). Χωρίς επίσημη καταγραφή, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, για το πού, πόσες, τι εξασφαλίζουν, ποιες ανάγκες καλύπτουν, οι (ΜΕΝΝ) των δημόσιων νοσοκομείων μοιάζουν με πλίνθους ατάκτως ερριμμένους… Με ολόκληρες περιφέρειες της χώρας ακάλυπτες. Με τόσο δα πλασματάκια να μεταφέρονται άρον άρον χιλιόμετρα μακριά για να επιβιώσουν, με λίστες αναμονής για μια θερμοκοιτίδα και έναν αναπνευστήρα σωτηρίας, με κλίνες που υπάρχουν μεν, αλλά δεν λειτουργούν γιατί γιατροί και νοσηλευτές δεν επαρκούν και όσοι εργάζονται σ’ αυτές καταβάλουν μονίμως υπεράνθρωπες προσπάθειες για να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες που υπάρχουν.
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, οι γονείς για να σώσουν το παιδί τους οδηγούνται σε ιδιωτικές κλινικές, που αν αυτές είναι συμβεβλημένες με το ασφαλιστικό τους ταμείο, πάει καλά, αν όμως δεν είναι, καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους υπέρογκα ποσά.
Τα προβλήματα δημιουργούνται, όπως δείχνει η έρευνα, γιατί χρόνια τώρα η Πολιτεία δεν έχει κάνει έναν σωστό σχεδιασμό για το πού πρέπει να ιδρυθούν μονάδες. Δεν έχει γίνει μια καταγραφή για τις ανάγκες που υπάρχουν στην περιφέρεια και αυτό που παρατηρείται είναι η υπερσυγκέντρωση ΜΕΝΝ στο λεκανοπέδιο της Αττικής και σοβαρή έλλειψη στην υπόλοιπη χώρα.
Ενδεικτικό της ανοργανωσιάς και της προχειρότητας του κρατικού μηχανισμού το γεγονός ότι τα νησιά του Ιονίου, η Δυτική Μακεδονία, τα νησιά του Αιγαίου, η Εύβοια, δεν διαθέτουν ούτε μια τέτοια Μονάδα. Από την άλλη, δημιουργήθηκαν μονάδες έπειτα από πιέσεις και διαμαρτυρίες γιατρών και κατοίκων, αλλά λόγω πολλών προβλημάτων δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως εντατικές και λειτουργούν ως ενδιάμεσης νοσηλείας. Ακριβώς αυτό συμβαίνει στο νοσοκομείο των Χανίων.
Η έρευνα καταγράφει και μια τρίτη περίπτωση. Να υπάρχουν μονάδες στα νοσοκομεία με πολύ καλή υλικοτεχνική υποδομή, συγκεκριμένης δυναμικότητας, αλλά παρ’ όλα αυτά να μην λειτουργούν όλες οι κλίνες. Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι σίγουρα αυτό στο «Αττικό» νοσοκομείο, σε μια περιοχή όπως η Δυτική Αττική με μείζονες ανάγκες. Τα δυο από τα τρία δωμάτια της ΜΕΝΝ παραμένουν κλειστά, ενώ τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός σκουριάζουν εδώ και περίπου δυο χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε η ΜΕΝΝ.
Η έρευνα δείχνει ακόμα ότι εκτός από τη μη σωστή κατανομή των μονάδων στη χώρα, το σημαντικότερο πρόβλημα που υπάρχει είναι η έλλειψη εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού. Γιατροί, νοσηλευτές και μαίες, δίνουν αγώνα δρόμου. Τρέχουν και δεν φτάνουν για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες που έχουν οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας Νεογνών, αφού πολλές φορές μια νοσηλεύτρια έχει στη φροντίδα της πολύ περισσότερα βρέφη απ’ ό,τι ισχύει διεθνώς. Και αυτό συμβαίνει γιατί δεν αναπληρώνεται το προσωπικό που συνταξιοδοτείται και αποχωρεί από τα νοσοκομεία, αφού τα τελευταία χρόνια δεν πραγματοποιούνται προσλήψεις, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης.
Η «Ε» επιχειρεί σήμερα μια μικρή καταγραφή στο «θολό» τοπίο των Μονάδων Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών ανά τη χώρα.