Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 17/11/2026

Παλμογράφος
Άρθρα από το Blog μας

“Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη” (Από το Blog “Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία”)

christiannaloupa

Από το Blog του κ. Σαραντάκου: Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

http://sarantakos.wordpress.com/2009/11/13/noebris/

Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη

Δημοσιεύθηκε από sarant στο 13 Νοεμβρίου, 2009

 

noebrisΈτσι λέγεται μια ποιητική συλλογή του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή, με ποιήματα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Σε αντίθεση με άλλες συλλογές για το Πολυτεχνείο, που γράφτηκαν αργότερα, ο Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής ήταν παρών στην εξέγερση το Νοέμβρη του 1973 και τα ποιήματα που περιλαμβάνει η συλλογή τα έγραψε εν θερμώ, εκείνες τις μέρες. Η συλλογή κυκλοφόρησε σε καμιά δεκαριά χειρόγραφα αντίτυπα χέρι με χέρι, παράνομα, αμέσως μετά την καταστολή της εξέγερσης. Μετά τη μεταπολίτευση εκδόθηκε σε κανονικό βιβλίο από τον Κέδρο και σε δεύτερη έκδοση το 1983 από τη Σύγχρονη Εποχή. Στον ιστότοπό μου έχω βάλει τα περισσότερα ποιήματα της συλλογής, όπως και στον σύνδεσμο που ακολουθεί, αλλά να πάτε να αγοράσετε το βιβλίο, αξίζει κι η ποίηση να έχει αγοραστές!

Εδώ μπορείτε να βρείτε πολλά ποιήματα της συλλογής “Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη”

(Να προσεχτεί ότι ο ποιητής διάλεξε να χρησιμοποιήσει τον προφορικό τύπο “Νοέβρης”).

Για τον Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή (1925-1996), τον γλυκύτατο Μίμη, θα γράψω περισσότερα κάποιαν άλλη φορά. Είναι από τους πιο παραγνωρισμένους ανθρώπους των γραμμάτων μας. Έγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, θεατρικά και παιδικά, έγραψε και λόγια που τα έχουν τραγουδήσει ή τα έχουν ψιθυρίσει εκατομμύρια Έλληνες, χωρίς να ξέρουν ότι αυτός είναι ο δημιουργός τους. Δικοί του είναι οι στίχοι στο αντάρτικο “Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους”, δικοί του και στο “Ο Μπελογιάννης ζει”, δικό του είναι και το σλόγκαν “Θαύμα φαγητό θα γίνει με φυτίνη με φυτίνη” ή το “Η θεία Όλγα ξέρει”, γιατί επί δικτατορίας δούλεψε στη διαφήμιση, μη μπορώντας να δημοσιεύσει αλλού. Λίγο περισσότερα, προς το παρόν, εδώ.

 

Και από τον Μίμη τον Ραβάνη στο Πολυτεχνείο, που πλησιάζουν οι μέρες της επετείου. Πέρυσι τέτοιον καιρό είχα ανεβάσει στον ιστότοπό μου μια επιλογή από λογοτεχνικά έργα, κυρίως ποιήματα, εμπνευσμένα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Και κλείνω με ένα ποίημα του Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή από το Ρεπορτάζ για ένα ζεστό Νοέβρη:

ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Πρώτα – πρώτα, πλύσου καλά,
να φύγουν τα αίματα,
να μην τρομάξουν όταν σε δουν.
Χτύπα την πόρτα και πες…
Μα πλύνε, πρώτα, τα αίματα.
Είσαι και κίτρινος,
προσπάθησε να συνέλθεις.
Μην έχεις αυτό το ύφος.
Χτύπα την πόρτα και πες…
Μα ρώτησε πιο πριν τη γειτονιά.
Μου φαίνεται πως ήταν άρρωστη η μητέρα της.
Ρώτα τη γειτονιά αν μπορεί ν’ αντέξει την είδηση.
Πλύσου, όμως, πρώτα, καλά,
ξυρίσου και κυρίως μην κλάψεις.
Αν δεν μπορείς, να πάει κανένας άλλος.

Βρες έναν τρόπο να το πεις:
Η Άννα, πες…
Βρες έναν τρόπο…
Μα πλύνε πρώτα τα αίματα, ξυρίσου κι άλλαξε κοστούμι.
Και προπαντός μην κλαις.
Που είναι κόκκινα τα μάτια σου
πες: «φταίνε τα δακρυγόνα»
εξάλλου, ολωνών τα μάτια είναι κόκκινα.
Πες, στην αρχή, πως είναι μόνο ένα τραύμα…
Καθάρισε, όμως, πρώτα τα αίματα, ξυρίσου κι άλλαξε κοστούμι.
Και προπαντός μην κλάψεις.

Αν δεν μπορείς, να πάει κανένας άλλος.