Αλκιβιάδης και Σωκράτης – του Δημήτρη Περετζή
Το μεγάλο ερώτημα που θα προκύψει εάν κανείς αναλογιστεί σε βάθος τη σχέση του Αλκιβιάδη με τον Σωκράτη είναι, πώς μπορεί να θεωρηθεί ο Σωκράτης σοβαρός δάσκαλος, εάν πράγματι ο μαθητής του δεν ενεργούσε ποτέ χωρίς να αποβλέπει στο προσωπικό του συμφέρον και ήταν ένας “αλήτης”, όπως πολλοί εξακολουθούν να αποκαλούν τον Αλκιβιάδη μέχρι τις μέρες μας.
Η συνηθισμένη άποψη, αυτή που έχει επικρατήσει, είναι ότι ο Σωκράτης δεν μπορεί να ευθύνεται για τη συμπεριφορά του Αλκιβιάδη. “Άλλα του έλεγε ο Σωκράτης και άλλα έκανε ο Αλκιβιάδης”, είναι η συνηθισμένη οπτική γωνία από την οποία αντιμετωπίζεται η σχέση τους. Αυτή η σκέψη όμως δεν είναι δυνατόν να σταθεί για όποιον αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα που πάντα έχει η σχέση δασκάλου-μαθητή και ο ισχυροί δεσμοί που τους συνδέουν.
Σαν για να διαψεύσει μάλιστα την άποψη αυτή, ο ίδιος ο Πλάτωνας αναφέρει τον Αλκιβιάδη να λέει στο Σωκράτη, έκανα τα πάντα στη ζωή μου όπως ακριβώς μου είπες, ακολούθησα πιστά την κάθε σου οδηγία (” Αλκιβιάδης 1 “), και παρουσιάζει τον Σωκράτη όχι μόνον να δέχεται αυτά που του λέει ο Αλκιβιάδης, αλλά και να τα επιβεβαιώνει, απαντώντας του, ήμουν ο πρώτος που σε αγάπησε Αλκιβιάδη, όταν ακόμα οι άλλοι δεν καταλάβαιναν τη δύναμή σου, και τώρα που όλοι σε έχουν εγκαταλείψει είμαι ο μόνος που εξακολουθεί να σε αγαπά . Οι μελετητές της ζωής του Αλκιβιάδη συνήθως παρακάμπτουν αυτά τα αποσπάσματα, ίσως διότι χαλούν τη γενική εικόνα που έχει επικρατήσει, αυτή που θέλει το Σωκράτη “άγιο” και τον Αλκιβιάδη περίπου “διαβολικό”…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου: