“Σμύρνη” – Ποίημα του Νίκου Μπατσικανή

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Κανονικός πίνακας”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

 

 

 

 

 

 

 

ΣΜΥΡΝΗ

Λουλούδι της Ανατολής

που όμορφα το κόκκινο ανθίζεις στους αιώνες

κλείσε τα πέταλα, μη δεις καπνούς να σε τυλίγουν

θυμίαμα δεν είν’ αυτό, μόνο η φωτιά στην πόλη.

Δέστε πώς χλιμιντρίζει ο νους.

Αν συνοδειά μου κλαίει

με σαϊτιές ένα βιολί

και δάκρυα το σαντούρι

ως εραστής του ανέφικτου

μέσα μου απόμεινε, θαρρείς

σαν ένα όνειρο γλυκό

το είδωλο της Σμύρνης.