Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 10/11/2026

Παλμογράφος
Ξένη Μουσική

«Η Θάλασσα κι Εσύ» («O Mare e Tu») – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλ

«Η Θάλασσα κι Εσύ» («O Mare e Tu»)· ένα ερωτικό τραγούδι από την Πορτογαλία, που αγαπήσαμε εδώ και χρόνια τώρα… Ένας αέναος ύμνος στη Θάλασσα, στον Έρωτα και στον Θεό… Ένα συναρπαστικό άκουσμα, με μουσική του Enzo Gragnaniello, ερμηνευμένο θεσπέσια από την Dulce Pontes και τον Andrea Bocelli…

 

Ακόμα για μας,
ακόμα για μας,
υπάρχει ένας λόγος
που είμαστε εδώ.
Κι αν με κρατήσεις σφιχτά,
μέχρι ν’ αφήσω τον εαυτό μου
και να σε νοτίσω με τα δάκρυά μου,
τα δάκρυα της αγάπης…
Ένας άντρας έχασε την καρδιά του
σ’ αυτόν τον δρόμο.

Αγάπη μου,
αν η θάλασσα κι εσύ δεν ήσασταν εδώ,
δεν θα ήμουν ούτε εγώ.
Αγάπη μου,
η αγάπη υπάρχει, όταν είμαστε κοντά στον Θεό,
Αγάπη μου.

Ακόμα για μας,
ακόμα για μας,
υπάρχει ένας άλλος κόσμος,
που δεν θα μας χωρίσει ποτέ.
Και χωρίς ποτέ να πούμε αντίο,
θ’ αφήσω αυτό το μέρος
και θα φύγεις κι εσύ,
και γι’ αυτό
δεν θα χωρίσουμε ποτέ.
Τίποτα δεν θα πάρει την αγάπη μας…
Ένας άνθρωπος βρίσκει την αγάπη του
σ’ αυτόν τον δρόμο.

Αγάπη μου,
αν η θάλασσα κι εσύ δεν ήσασταν εδώ,
δεν θα ήμουν ούτε εγώ.
Αγάπη μου,
η αγάπη υπάρχει, όταν είμαστε κοντά στον Θεό,
Αγάπη μου.



Το τραγούδι αυτό, με στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, ερμηνεύτηκε αργότερα – μ’ έναν τρόπο κυριολεκτικά συναρπαστικό – από την Μαρινέλλα και τον Γιώργο Νταλάρα. Ένα ξεχωριστό τραγούδι, που όσες φορές κι αν το ακούσουμε, δεν θα πάψει ποτέ να μας συγκινεί, να μας συγκλονίζει και να μας ταξιδεύει…

Δεν ξέρω τί, δεν ξέρω πώς
σ’ αγαπάω και σκορπάω λες κι είμαι φως
κι η φωνή μου τότε σαν το νερό
που ακολουθεί το ναι του ανέμου
μ’ ένα κύμα να ενωθεί
μέχρι που σμίγει ο ουρανός.
Σ’ ένα καθρέφτη υγρό κοιτάξου τότε.

Amore mio
Si nun ce stess’ o mare e tu
Nun ce stesse manch’ io
Amore mio
L’ amore esiste quanno nuje
Stamme vicino a dio
Amore.

Να πλέω πια, χωρίς κουπιά,
μια βάρκα μόνη της με κόκκινη καρδιά,
να λέω ζωή μου δες χωρίς πανιά
δίχως έρμα, μαζί ως το τέρμα,
ως του ονείρου τη γωνιά,
πού πάω, ποια είμαι, πού θα βγω, καρδιά μου.
Πάμε ψύχη μου βάρκα, απόψε πάμε.

Έρωτας είναι
Τα μάτια σου κι η θάλασσα
Απέραντό μου γίνε.
Έρωτας είναι
Το κύμα που λαχτάρισε
ν’ ακούσει αυτό το μείνε,
απόψε.

Δεν έχει αντίο
ο λόγος που μας ένωσε απόψε εμάς τους δύο
δεν έχει αντίο,
δελφίνια τα τραγούδια μας
στου χρόνου τ’ άσπρο πλοίο,
απόψε.



* Η κυρία Γιόλα Αργυροπούλου – Παπαδοπούλου είναι επ. καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και ποιήτρια.