Ανάπηρη παιδεία – Του Σαράντου Καργάκου

Πρό καιροῦ ἀπό κάποιν Ρ/Φ Σταθμό μοῦ ζητήθηκε νά ἐκφράσω ἄποψη γιά τήν παιδεία παιδιῶν μέ πνευματική ἀναπηρία. Δήλωσα ἀμηχανία. Ὁ λόγος ἁπλός: τό θεωρῶ κάπως κωμικό νά μιλᾶμε γιά παιδεία παιδιῶν μέ πνευματική ἀναπηρία, ὅταν ὁ πρῶτος πνευματικά ἀνάπηρος στήν πατρίδα μας εἶναι ἡ ἐπίσημα, ἀπό τό ὑπουργεῖο κακοπαιδείας, παρεχόμενη «παιδεία» που κάνει ἀνάπηρα –τουλάχιστον στή συμπεριφορά- καί τά κανονικά παιδιά. Ἀπότοκος τῆς ἀνάπηρης αὐτῆς παιδείας εἶναι και ἡ τωρινή πολιτική καί οἰκονομική μας κακοδαιμονία.