“Ιερέας του Ασκληπιού” – Ποίημα του Τάκη Πιερράκου*

Τα τελευταία μερόνυχτα

πριόνιζε τις αλυσίδες

που τον έδεναν

στο γέρο Αρχιερέα.

Μόνος σε μανιακή υπερένταση

πάσχιζε ν’ αποδράσει

από τη φυλακή του δέοντος.

Ξαγρυπνούσε

Μάτωνε ανελέητα τις σάρκες του. Όρθιος μπροστά

στου Θεού το άγαλμα

τον κοίταζε κατάματα.

Έμπλεος ενοχής

ζητούσε από τον Ασκληπιό

να λύσει τη σιωπή του.

Οι λοιποί ιερείς του ναού

κούνησαν τα κεφάλια τους

κι έριξαν το φταίξιμο

στις θεωρίες του δασκάλου του

(Υπήρξε μαθητής του Βία).

Ο φιλοπαίγμων μίλησε

για δεύτερη εφηβεία.

ΤΑΚΗΣ ΠΙΕΡΡΑΚΟΣ

Από την ποιητική συλλογή

«ΑΠΩΛΕΙΑ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ»

Εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ – 2010