Πεζο… πορεία στην Κρήτη

Κάθομαι στο καναπέ μου και κοιτάζω τηλεόραση, βλέπω τους αλήτες που τρέχουν στις πορείες, τους κουκουλοφόρους από την άλλη μεριά που βρίσκουν αφορμή να καίνε των άλλων τα μαγαζιά. Είμαι σίγουρος πως τώρα αν ψηφίσω αυτόν που μιλά τώρα στην τηλεόραση τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, έχω και ένα γνωστό και θα με βολέψει κάπου…κάτι θα γίνει. Όμως περνά ο καιρός και τίποτα δεν αλλάζει, το κομπόδεμα μικραίνει και ο γνωστός δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Πήγα σαράντα και παίρνω τα λιγότερα λεφτά στην καριέρα μου και με λένε και τεμπέλη. Η γυναίκα δε δουλεύει αλλά με το ταμείο κάτι θα γίνει, θα τη βολέψουμε. Πέρασε ένας χρόνος και δεν έχει κανείς μας δουλειά και τα δανεικά δεν υπάρχουν. Κατεβήκαμε με πέντε φίλους να διαδηλώσουμε προσπαθώντας να κερδίσουμε τα λεφτά και τα ένσημα που χρωστά ο επιχειρηματίας, παρόλο που κρύβεται πίσω από νόμους και γνωστούς πολιτικούς του. Βρέθηκα να τρώω ξύλο από αστυνομικούς που ούτε τους ήξερα ούτε τους χρωστούσα. Βρέθηκα να μαλώνω με αστυνομικούς που δεν μου έφταιγαν αλλά έπρεπε κάπως να σταματήσουν να με δέρνουν. Σήμερα με βλέπεις εσύ από τον καναπέ σου στην τηλεόραση να τρέχουμε εγώ και η γυναίκα μου αλλά και ο αστυνομικός απέναντι ματωμένοι και μας λες αλήτες. Είσαι και εσύ ένας υποψήφιος αλήτης και δεν το γνωρίζεις το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να δράσεις για αυτό που πληρώνεις ενώ δεν χρωστάς…

Κωνσταντίνος κ Κρής