25η Μαρτίου – Της Έλενας Ακρίτα

– Το όχι το είδες πουθενά;

– Κοίταξες πίσω απ’ τα τάπερ;

– Το ΌΧΙ’ παιδί μου το ηρωικό… Το πήρε πουθενά το μάτι σου;

– Γιατί, σπίτι το ‘χαμε;

– Την ταινία λεω. Με το ΟΧΙ στον ιταλό πρέσβη.

– Όχι δεν είδα τον ΟΧΙ. Είδα την Μαντώ Μαυρογένους με τη Τζένη Καρέζη.

– Να λέει ΟΧΙ στον ιταλό πρέσβη;

– Γιατί η Μαντώ Μαυρογένους να πει όχι στον ιταλό πρέσβη; Τι την ρώτησε αν θέλει παγάκια στο ουίσκι;

– Επειδή τέτοιες μέρες το παίζουνε τα κανάλια.

– Δεν τα παίζουνε τέτοιες μέρες. Άλλες μέρες το παίζουνε.

– Επετειακό δεν είναι; Πότε θα το παίξουνε αν δεν το παίξουνε 25η Μαρτίου;

– 28η Οκτωβρίου ίσως; Μια ιδέα ρίχνω.

– Ααααα, γι’ αυτό δεν τα ‘φτιαξε η Τζένη Καρέζη με τον Κώστα Πρέκα. Γιατί εγώ μπέρδεψα τις επετείους. Ιταλοί, γερμανοί, τούρκοι, αλλόφυλοι κι αλλόθρησκοι ένας αχταρμάς μες το κεφάλι μου. Δεν είμαι καλά, δεν είμαι καθόλου καλά.

– Που το αποδίδεις;

– Στον Κατρούγκαλο.

– Τουλάχιστον, σημαία κρεμάσατε;

– Τώρα η σημαία; Πάει η σημαία.

– Έφυγε;

– Ντρέπομαι φριχτά, αλλά επειδή ξεμείναμε στο τέλος του μήνα, το μπλέ το έκανα ταγιέρ και με το άσπρο έντυσα τα παιδιά γαλατάδες.

– Γαλατάδες τα πας στο σχολείο;

– Για να συναντήσουνε τους άλλους λιλιπούτειους γαλατάδες. Αυτό δεν είναι προαύλιο αυτό είναι έκθεση γαλακτοκομικών προϊόντων. Πήραμε το σύμβολο και το κάναμε μποξεράκι. Δεν είμαι καλά, καθόλου καλά.

– Από πότε;

– Από τότε που πληροφορήθηκα ότι εμπίπτω στην κατηγορία εργαζομένων γυναικών που θα πάρουν σύνταξη 15 χρόνια αργότερα απ’ ότι υπολόγιζαν.

– Τι είναι 15 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα;

– Επίσης εμπίπτω στην κατηγορία εργαζομένων γυναίκα που θα δολοφονήσει ολόκληρη κυβέρνηση αλλά μη δίνεις σημασία.

– Εδώ δε δίνουν αυτοί θα δώσω εγώ;

– Θα σέρνομαι γριά γυναίκα με το Πι να χτυπάω κάρτα μέχρι τα βαθιά γεράματα. Θα με καθίζουν πέντε στο κομπιούτερ. Η μασέλα και το λογισμικό.

– Η νεράιδα και το παλικάρι.

– Πήγες λαϊκή προσφάτως;

– Πήγα. Αυτό δεν ήταν λαϊκή. Αυτό ήταν το σουξέ της Λιλιπούπολης. «Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι στον χορό των μπιζελιών».

– «Και τα κολοκυθάκια χτυπάνε παλαμάκια πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν».

– «Ήρθε η ώρα πια κι εγώ να χορέψω με λαχτάρα αγκαλιά με μια αγκινάρα το πρώτο μου ταγκό».

– «Βλίτο και σπανάκι χορεύουνε συρτάκι κι η μπάμια η μεγάλη χορεύει πεντοζάλη».

– Ταμάμ για την κυβέρνηση γράφτηκε αυτό.

– Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι. Στην πλάτη μου. Κι έχω και αυχενικό σύνδρομο.

– Εγώ έχω αυτοκτονικό σύνδρομο. Ειδικά προχτές που μας ήρθε ένας λογαριασμός νερού 350 ευρώ.

– Ασύλληπτο! Σε τριάρι ζείτε εσείς ή στη Λίμνη των Κύκνων;

– Ήρθαμε και γίναμε η χαρά του Τσαικόφσκι. Και δεν σου βάζω όλους τους άλλους λογαριασμούς συν τις πιστωτικές. Φόροι, ΕΝΦΙΑ, ΟΤΕ, ΔΕΗ…

– Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια τα χρέη της ΔΕΗ.

– Που θα πάει αυτό; Πόσο θα πάει αυτό; Πόσο θ’ αντέξουμε πριν μας αποδεκατίσουν όλους;

– Σσσσσς μη μιλάς. Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι. Σκάσε και χτύπα.

– Να χτυπήσω τι; Παλαμάκια;

– Το μπιζέλι, χαρά μου. Το μπιζέλι.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 25/3/2016