Ποίηση: Ευάγγελου Παραμερίτη, “Ήτανε μια αγάπη υπέροχη”

 

 

 

 

 

 

 

Ήτανε μια αγάπη υπέροχη.

Ταξίδευε σε κάμπους, δάση, βουνά και λαγκαδιές

σε νοητά κι απερινόητα μονοπάτια.

Ξεδίψαγε

στις γάργαρες δροσοπηγές

και με φιλιά.

Τα γλυκοκέηλαδα πουλιά

μεθώντας στ’ άρωμά της,

σιωπούσαν το τραγούδι τους.

 

Ήτανε μια υπέροχη αγάπη.

Πλανιότανε σε θάλασσες,

ανέβαινε σε νέφη γοργοτάξιδα.

Στους γαλαξίες έστηνε φωλιές

αρπάζοντας τα βέλη

απ’ τη φαρέτρα του έρωτα.

 

Ακροβατούσε στ’ όνειρο.

Ήταν μια αγάπη υπέροχη.

Ήτανε…