Πέρασαν χρόνια, μα σε θυμάμαι. Μια γκρίζα φιγούρα, τις νύχτες του χειμώνα. Μ’ ακολουθούσες κάθε βράδυ, όταν επέστρεφα στο σπίτι μου. Με περίμενες στη στάση κι έμπαινες και συ στο λεωφορείο. Κατέβαινα κι έπειτα κατέβαινες και συ. Διάβαινα το μικρό δάσος…
Με ρώτησες. Πόσα, γι’ αυτήν, που λείπει το Χαμόγελό της, με ρώτησες! Για τους σπαρμένους, με Ανήσυχα μάτια, προμηθεϊκούς δρόμους της καρδιάς. Για την υποκριτική αιχμαλωσία μας στην Άρνηση του συναισθήματος. Για τις λιμνασμένες Συνήθειες, που λόγχισαν με θνητό, ανυπόφορο θάνατο,…
Τρεις και τρεις και τρεις. Μέχρι το σχοινί μαδήσει ο θόλος στάξει το τέμπλο γύρει κι οι Ταξιάρχες διχαστούν. Με κονιάκ να με γιορτάσετε. Σταφίδες και βανίλια. Φύλλα κερήθρας για ψυχή. Φυτίλι για τον πόνο. Κι ο καπνός λέξεις που δεν…
Η νεα περιοδος/ χαμενων αξιων/ αρχισε να διαφαινεται/ πισω απ'το τζακι,/ που αναψε αδιαφοροντας/ για τις φυλλοροιες/ και τις οιμογες της λευκας,/ μιας και καπνισε κι αλλο./ -------- Βρεθηκαμε ξανα,πιο ξενοι/ απο τις ζεστες μερες,/ μ'εχθρες και ντροπες/ πιο τελειες./ Εγω…
Τα Σάββατα επισκέπτομαι άγνωστους ασθενείς σε παλιές πτέρυγες δημόσιων νοσοκομείων. Είναι στοιβαγμένοι σε μεγάλους θαλάμους με τοίχους υγρούς, ετοιμόρροπα κρεβάτια και την πίκρα να στάζει από τις οροφές. Με δέχονται φιλικά αν και καχύποπτοι στην αρχή -νομίζουν πως είμαι εμπορικός αντιπρόσωπος, πλασιέ…
Στην εκπομπή αυτή ο ποιητής ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ μιλά λίγο μετά τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1979). Η αφήγησή του ξεκινά με πληροφορίες για την καταγωγή του, τους τόπους όπου έζησε και τον επηρέασαν καθώς και για την προέλευση του ονόματός του. Στη…
Σ’ αγαπώ με τη δίψα της φωτιάς που σάρωσε τα πάντα στα δάση της ψυχής μου τις νύχτες με τα πυρπολημένα φεγγάρια όταν άναψαν οι φωτιές στις γειτονιές των άστρων. Σ’ αγαπώ με την τρέλα της καταιγίδας που ταρακούνησε…
Μια έκθεση φωτογραφίας στο Μιλάνο σηματοδοτεί τα 50 χρόνια από τη βράβευση του ποιητή με το Νομπέλ Λογοτεχνίας Φωτο: Τράπεζα Αχαΐας, 1939, σε μια βρύση του χωριού. Στην Τράπεζα έκανε διακοπές τα καλοκαίρια με τα παιδιά της η Μαρώ Σεφέρη «Ξεκινήσαμε κατά το μεσημέρι…