Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Μάχη της Κρήτης είναι γνωστή σε όλους.Μετά την κατάληψη του νησιού από τους ναζί ωστόσο, άρχισαν τα αντίποινα. Στις 2 Ιουνίου 1941, στο χωριό Κοντομαρί Χανίων, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 23 (;) άνδρες, ως αντίποινα για τις εκτελέσεις και τη σφαγή πολλών…
“…όταν πεθαίνει ένα παιδί πέφτει βαθύτατο σκοτάδι το ξημέρωμα βρέχει μεγάλα δάκρυα λαμπερά πέτρινα γίνονται τα φύλλα και τα δέντρα…” Τόλη Νικηφόρου, «Όταν πεθαίνει ένα παιδί» Ζούμε πια με το θάνατο, το αίμα, τις ξεσκισμένες σάρκες, τα άρρωστα μυαλά, τις κραυγές, τους τραυματίες, τον…
Μια ανατριχιαστική, στην κυριολεξία, είδηση στο χώρο της Υγείας που κυκλοφόρησε πρόσφατα, με γέμισε αποτροπιασμό, απορία και θυμό. Δεν μπορώ να διανοηθώ καμία απολύτως δικαιολογία για την επιστροφή σε μεσαιωνικές ιατρικές πρακτικές που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται στο Νοσοκομείο Σάμου και δεν αποτελούν παρά ντροπή…
Την ημέρα της μητέρας δεν γιορτάζουν όλες οι μανάδες. Είναι εκατομμύρια εκείνες σε όλον τον πλανήτη που δεν έχουν την πολυτέλεια της χαράς. Αντί μάλιστα να δεχθούν λουλούδια, θα πάνε εκείνες λουλούδια στους τάφους των παιδιών τους. Στα καθ’ ημάς, θα ήθελα να σταθώ…
Με ιδιαίτερη λύπη παρακολουθήσαμε πρόσφατα την τελετή παράδοσης-αυτοχειρίας του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο κράτος. Δυστυχώς, η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του ελληνικού Δημοσίου δεν εγγυάται το μέλλον του εξαιρετικού αυτού πολιτιστικού κέντρου. Το έργο το έχουμε δει πάμπολλες φορές. Οτιδήποτε πέφτει στα…
Άουσβιτς. 27 Ιανουαρίου 1945. Όταν τα σοβιετικά στρατεύματα μπήκαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς και είδαν καπνό να βγαίνει από τα φουγάρα και μία περίεργη οσμή – η μυρωδιά της καμένης σάρκας – γέμισε τα ρουθούνια τους, δεν μπορούσαν ασφαλώς να φανταστούν τι ακριβώς συνέβαινε,…
Αντί μνημοσύνου... "Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε κι όλος ο Θεός της Τραγωδίας εφάνη. Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που άξαφνα κι οι εννιά αδερφές, εσκύψαν να της βάλουνε των αιώνων το στεφάνι".Άγγελος Σικελιανός Εβδομήντα…
Τα ξημερώματα της Δευτέρας 3ης Δεκεμβρίου 1984, σε μια πόλη της κεντρικής Ινδίας, χιλιάδες κάτοικοι δεν ξύπνησαν για να πάνε στις δουλειές τους, χιλιάδες παιδιά δεν σηκώθηκαν για να παίξουν, να τρέξουν ή να πάνε σχολείο. Χιλιάδες άνθρωποι είχαν φύγει για το μεγάλο ταξίδι…
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος στιγματίζεται ως «διαφορετικός», η κοινωνία κάνει ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Κάθε φορά, αντιθέτως, που ένα ταμπού καταρρίπτεται και η λίστα της διαφορετικότητας μικραίνει, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι – έστω και δειλά – πορευόμαστε πλησίστιοι προς το αύριο. Με ιδιαίτερη…
«Μα σ’ εκείνο τον πόλεμο όλοι έδωσαν τη ζωή τους. Τα πόδια τους, τα μάτια τους, τα χέρια τους, την υγειά τους. Εγώ τι έδωσα; Τη φωνή μου, που καλή ή κακή, την έχω ακόμα ακέραιη και ζωντανή. Δεν μου χρωστάει λοιπόν τίποτα ούτε…