Καθώς μαζεύουμε τα μπογαλάκια μας και πάμε γι’ αλλού σε μια χώρα χωρίς ‘αλλού’, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας τα λόγια ενός ανθρώπου που έβλεπε μπροστά από την εποχή του κι έγραφε πριν απ’ τον καιρό του. Σε δύσκολες στιγμές, πάντα στον πατέρα…
Το θέμα δεν είναι πως οι πολίτες της χώρας αρέσκονται στους λωτούς. Το θέμα είναι πως ομοίως αρέσκονται και οι κυβερνώντες τη χώρα. Ίσως γιατί διάβασαν στο γκουγκλ πως περιέχουν πολυφαινόλες και κατεχίνες που έχουν λέει αντιφλεγμονώδη δράση. Την οποία αντιφλεγμονώδη δράση, όσο να…
Κατ’ αρχάς - για να κάνουμε την αυτοκριτική μας - οφείλουμε να παραδεχτούμε πως, όχι απλά σας κουράσαμε, αλλά σας γανώσαμε το κέρατο. Βέβαια, είναι λογικό ν’ ασχολούμαστε (και να σας απασχολούμε) με τα μαύρα μας τα χάλια, αλλά όλα έχουν κι ένα όριο…
Το παιδικό μυθιστόρημα ‘Η Πολυάννα και το Παιχνίδι της Χαράς’ της Eleanor Harper γαλούχησε γενεές επί γενεών – από την εποχή της γιαγιάς μου μέχρι σήμερα. Καλογραμμένο, γλυκούτσικο, νοστιμούτσικο και ροζ - μέσα από τα μάτια της μικρής ηρωίδας της Πολυάννας – μιλούσε για…
Δεν αντιμετωπίζεται αυτό που ζούμε. Δεν υπάρχει συνετός τρόπος να διαχειριστείς τόση παράνοια, τόση ανοησία, τόση επιπολαιότητα γύρω σου. Ζούμε στην κόψη του ξυραφιού κι έρχεται κι ο κάθε χαρωπός να σου τραβήξει κι άλλη ξυραφιά. Πρώτος και καλύτερος, ο Ζουράρις. Να σου λέει…
Είναι αυτός που σου μετράει τα λαμπάκια ένα ένα. Με το δάχτυλο. Βάζει τώρα ο άλλος μια φωτογραφία με το δεντράκι ΤΟΥ. Που στόλισε στο σπιτάκι ΤΟΥ. Με την οικογένειά ΤΟΥ, τους φίλους ΤΟΥ, τον έρωτά ΤΟΥ. Με αγάπη, με κέφι και με κείνη…
Δεν πάμε καλά, εδώ ο κόσμος καίγεται. Αυτό που ζήσαμε, τον βίο που αβίωτο που βιώσαμε δεν υπάρχει, δεν υφίσταται, είναι αποκλειστικά ελληνική εφεύρεση σαν τη φέτα Δωδώνης. Πέθανε ο Φιντέλ Κάστρο κι όλοι οι Έλληνες πέσαμε μονοί διπλοί πάνω του, αδιαφορώντας για της…
Εγώ που πάω σε αμερικάνικο σχολείο, χτες γιορτάσαμε το Thanksgiving που είναι η γιορτή των Ευχαριστιών. Στη Γιορτή των Ευχαριστιών οι αμερικάνοι ευχαριστούν τον Θεό. Τον ευχαριστούν γιατί φύγανε από την Ευρώπη, πήγανε στην Αμερική και γίνανε αμερικάνοι. Οι αμερικάνοι δεν ήταν από πάντα…
Νομίζω πως η μόνη κοινή εμπειρία που έχω με τον Θανάση Πλεύρη είναι ο σταφυλόκοκκος. Πριν κάποια χρόνια, όταν έκανα την εκπομπή ‘Φώτα Πορείας’, το θανάσιμο αυτό μικρόβιο με χτύπησε μετά την συνέντευξή του Ιάκωβου Καμπανέλλη και πριν την συνέντευξη της Μαρίας Ρεζάν. Από…
Τώρα που εξαντλήσαμε τις χαριτωμενιές για το λορεάλ του Τραμπ και της Χιλαρι, ας επιχειρήσουμε μια δεύτερη ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος. Και την όποια επίπτωσή θα έχει - να εδώ βρε στα δικά μας. Το σοκ το φάγαμε, την κρυάδα την πήραμε, την απέχθεια…