Μεγάλωσα Στο τέρας της πόλης Ήπια φόβο πολύ, ήπια μόλυνση, ήπια ψέμα Κατάπια λόγια λιπαρά Ξεγλίστρησα από τον πόθο μου να μάθω Κορόιδεψα την δίψα μου να δω ... γιατί είμαι εδώ Μεγάλωσα Με αισθήματα χημείας, με στυλ δοσοληψίας Με βλέμματα συμπάθειας Και άσκοπης…
Το γράμμα σου πήρα, σού στέλνω δυο λόγια μητέρα. Αν βρω ευκαιρία θα 'ρθω να σε δω κάποια μέρα. Νοστάλγησα λίγο, με πνίγει και τούτη η πόλη, οι άνθρωποι μόνοι κι εγώ μοναχή, πάντα μόνη. Χιλιάδες ο κόσμος, δεν έχεις με ποιον να μιλήσεις.…
Πρώτα σε κόβουν από την δουλειά, ύστερα σε ρίχνουν σε ένα καναπέ, σου δίνουν ένα τηλεκοντρόλ και σε πλακώνουν σε ένα ατέλειωτο τίποτα. Ναι, η χώρα μου είναι σε κρίση, το λένε και οι Θεοί του κράτους οι καημένοι, και αυτό φαίνεται πρώτα όχι…
Μας θυμίζει άραγε τίποτα; Μουσική / στίχοι: Γιάννης ΜαρκόπουλοςΠρώτη ερμηνεία από το Γιάννη Μαρκόπουλο Εδώ ερμηνεύει η Χάρις Αλεξίου. από τον πρώτο προσωπικό της δίσκο "12 λαϊκά τραγούδια", 1975