Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 15/11/2026
Πριν από τρία χρόνια (LiFO, 24.5.12) σας είχα απευθύνει μία ανοιχτή επιστολή. Αποσπάσματα:«Πρέπει να ομολογήσω ότι από την αρχή δεν μου ήσασταν συμπαθής. Έχω γράψει ότι οι δύο ελληνικές ιδιότητες που αντιπαθώ είναι η μαγκιά και η κλάψα. Η μαγκιά σας τυγχάνει πλέον διεθνούς…
- Έχουμε κανέναν δικό μας εκεί;- Βέβαια! Είναι ο Ντίνος. Κοντοχωριανός μου. Τώρα τον λένε Dean.- Ωραία. Πιάσε τον, πες του να μιλήσει στον μεγάλο, για να σπρώξει λίγο τον πολύ Μεγάλο.- Έγινε!Στον στρατό μου έδωσαν δύο συμβουλές. Η μία: «Μην χάνεις την ώρα…
Τον Λάμπη (με το αξιοσημείωτο επίθετο Ταγματάρχης) τον γνώρισα, όπως και οι περισσότεροι Έλληνες, το 1987, στον πρώτο μη κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό, τον 9,84. Μαζί με τον Θανάση Λάλα έκαναν τότε την εκπομπή «Τα κακά παιδιά», ίσως την πιο ανατρεπτική, εικονοκλαστική και σαρκαστική εκπομπή…
Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι θεωρούν τις εκατό δόσεις σαν διευκόλυνση – και άρα μέτρο θετικό και ευεργετικό.Πώς θα σας φαινόταν όμως αν οι εκατό δόσεις αφορούσαν χρέη που δεν ξέρατε ότι είχατε και που ξαφνικά εμφανίστηκαν, προκειμένου να εξοφληθούν εγκαίρως…Εξηγούμαι:Για λόγους που δεν γνωρίζω…
Η φωτογραφία που συνοδεύει αυτό το άρθρο δεν είναι μοντάζ. Την τράβηξα πριν από χρόνια στην Μύκονο. Σε ένα μπαρ, μία εσοχή περιείχε την εικόνα του Χριστού (με «στέφανο εξ ακανθών», παρακαλώ) και μπροστά της μία σειρά μπουκάλια ποτών, που σχεδόν την έκρυβαν. …
«Η Ελλάδα αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα σύγχρονης χώρας σε καθολική πτώχευση από την ημέρα της δημιουργίας της. [ ] Οι φορολογούμενοι δεν πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στο Κράτος, το οποίο δεν πληρώνει τους πιστωτές του». «Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η Ελλάδα εξάγει σε…
Μέσα του εικοστού αιώνα. Δύο και πάνω γενιές ελλήνων σκόρπισαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες για σπουδές. Οι περισσότεροι πήγαν στην Γαλλία. Από εκεί επέστρεψαν οι περισσότεροι βαθειά αριστεροί και εμποτισμένοι με τις διάφορες μόδες της Γαλλική διανόησης. Ο Serge Quadruppani έγραψε ένα βιβλίο για…
Αρχές δεκαετίας του 50. Στο σχολείο ήμασταν άκρως πολιτικοποιημένοι – μερικοί ήδη κομματικοποιημένοι. Ήμουν ηγετικό μέλος της φιλελεύθερης παράταξης. Είχα απέναντί μου τον (ακόμα πολύ στενό φίλο μου) Γιώργο Κ., από την εφηβεία του στέλεχος της Αριστεράς (ΕΔΑ, μεταναστεύσας αργότερα στο ΠΑΣΟΚ). Από όλα…
Πρώτα κατασκευάζεις έναν (ή και περισσότερους) εξωτερικό εχθρό. Χρησιμοποιείς τα υλικά της ιστορίας (προαιώνια αντιπαλότητα, ανεξόφλητοι λογαριασμοί, κλπ). Ρίχνεις σε αυτόν τις άμεσες ή έμμεσες ευθύνες για όλα τα δεινά σου. Μετά αρχίζεις να βλέπεις και εσωτερικούς εχθρούς. Όσοι δεν συμφωνούν με την δαιμονοποίηση…
Όταν παιδί πρωτοταξίδεψα με μεγάλο καράβι, παρατήρησα τις αλυσίδες που κρατούσαν τις άγκυρες και είδα πως ήταν γεμάτες σκουριά. Από μικρός είχα μάθει πως η σκουριά είναι κακό πράγμα. Πως τρώει τα σίδερα όπως το σαράκι τρώει το ξύλο. Και πως ένα σκουριασμένο σίδερο…
