Κάθε λογικός άνθρωπος θα συμφωνήσει προθύμως τόσο μαζί σας, κ. Πρόεδρε, όσο και με τον υπουργό σας των Οικονομικών, ότι η χώρα δεν αντέχει μια παρατεταμένη δωδεκάμηνη προεκλογική περίοδο. Ούτε η οικονομία, ούτε η δημόσια διοίκηση, ούτε και ο κοινωνικός βίος το αντέχουν. Και…
H διαλεκτική θύτη και θύματος είναι απλή, ξεκάθαρη και εντυπωσιάζει σε πανό διαδήλωσης· όμως, δεν αντανακλά την πραγματικότητα Το τέταρτο κύμα του φεμινισμού, η ενδοοικογενειακή βία, η βία κατά των γυναικών και η δικαστική υπόθεση Τζόνι Ντεπ - Άμπερ Χερντ. Aν και…
Στο υπουργείο Παιδείας κρίνεται και αποφασίζεται τι θέλει για τον εαυτό της μια κοινωνία: Αν είναι διατεθειμένη να υπερασπίσει την ελευθερία και αξιοπρέπεια των μελών της. Αν ενδιαφέρεται για την ποιότητα της ζωής τους. Αν προτιμάει να είναι κοινωνία υπεύθυνων πολιτών ή πολτώδης καταναλωτική…
Ο Αρχιεπίσκοπος καλεί το ποίμνιο να είναι προσεκτικό όταν ακούει προφητείες και καλείται να ακολουθήσει κοινούς απατεώνες. Αλήθεια, η Δικαιοσύνη πώς τα παρακολουθεί όλα αυτά; Και πόσο, στα αλήθεια, μεγάλο είναι αυτό το πλήθος με το οποίο μοιράζουμε την κοινή μας ζωή; Η εγκύκλιος…
«Μακρονίζω». Απόδοση στα ελληνικά του ρήματος «macroner», νεολογισμός που σημαίνει ότι μιλάω χωρίς να λέω τίποτε. Θα μου πείτε, τίποτε το ιδιαιτέρως πρωτότυπο για το γλωσσικό κλίμα της πολιτικής Ευρώπης. Το φαινόμενο είναι τόσο συνηθισμένο όσο οι μπόρες ή οι καύσωνες του καλοκαιριού. Εχει…
Ένας λόγος που δεν τα πάω καλά με τις θρησκείες και τα ιερατεία είναι ότι από καταβολής κόσμου εφευρίσκουν διαρκώς αιτίες και αφορμές για να φορτώνουν ενοχές τους απλούς ανθρώπους. Να γεμίζουν τη ζωή τους απαγορεύσεις και «μη», η παράβαση των οποίων συνιστά «αμαρτία»…
Συνήθως, οι τροτσκιστές μιλάνε σαν ρομπότ – ο Μελανσόν όμως διαφέρει: είναι επινοητικός, έχει φαντασία, ρυθμό, επιθυμίες· είναι ο άνθρωπος που δεν κομπιάζει ποτέ Ζαν-Λυκ Μελανσόν: Η εκλογική νίκη των Nupes, τα ερωτήματα γύρω από πρόγραμμά του, οι συμμαχίες. Αν ο Φρανσουά Μιτεράν…
Ζούσαμε ήδη αρκετά χρόνια σε αυτό το σπίτι. Ισόγειο, έβλεπε από τρεις μεριές σε ένα μεγάλο κήπο που περιλάμβανε κι άλλο ένα συγκρότημα, αλλά τόσο μακριά, που δεν βλεπόμαστε. Εμείς είχαμε τις δικές μας «εσωτερικές» γάτες, πότε δύο, πότε τρεις. Σπάνια έβγαιναν στον κήπο,…
Για εκείνα τα αγόρια κόπτομαι να μιλήσω. Τα αγόρια, «Δάκης»! Ο Δάκης μου τα έφερε στη μνήμη. «Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά», που είχε μια λιμνούλα μπροστά από το ξενοδοχείο του Απέργη και ρίχναμε δραχμές τα ζευγαράκια και κάναμε ευχές. Και μετά γευόμασταν παγωτό…
Που ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο με τον νου και την ψυχή, αλλά και σε εκείνους τους λίγους που τα κατάφεραν τελικά. Σε όλους εκείνους που έζησαν στο δάσος, στο βουνό και στη θάλασσα, μαζί με ανθρώπους που κατείχαν μόνο όσα είχαν ανάγκη γιατί…