Το Tρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι Σπάζοντας τη λάμπα της Γης σε ράκη Αιώνων Η νύχτα που ατενίζει μακριά πέρα απ' τη νάρκη του αίματος Παρίσι, Μάλι, Βηρυτός, Ντουμπάι, Τζακάρτα, Κωνσταντινούπολη, Μπουρκίνα Φάσο. Δεν πρόκειται ακριβώς για ταξιδιωτικό οδηγό δεν πρόκειται καν για ταξίδι του…
Αρένα το πολιτικό σκηνικό της χώρας Το υπόλειμμα της δημοκρατίας και άλλα αφηγήματα Σώματα σαν έρημα σπίτια κρεμάλες σαν βρεγμένο ψωμί ορίστε μια καθώς πρέπει ανάλυση Η πολιτική ως τραπουλόχαρτο σαφώς και είναι εξόχως μοιρασμένη Εδώ που η πέτρα μεγαλώνει και εμπλέκεται σ’ ένα…
Καζάνι που βράζει ολόκληρη η Ευρώπη Την πρώτη τους σαλάτα με μαρούλια που καλλιεργήθηκαν στο διάστημα απόλαυσαν οι αστροναύτες του διαστημικού σταθμού. Όπλα πολέμου με τεχνητή νοημοσύνη, ελλείψει άλλης Η νύχτα που ατενίζει μακριά πέρα από τη νάρκη του αίματος Καζάνι που βράζει ολόκληρη…
Δίφραγκα… Στις φλόγες ολόκληρη η χώρα Τα σπίτια καίγονται και χωρίς μαρτύρους. Σιγά την ευρεσιτεχνία. Αινιγματικές παραμένουν οι εξελίξεις στο αβέβαιο σκηνικό της πολιτικής αντιπαράθεσης Η παρωδία είναι και αυτή μοναξιά Τίποτα για να καταλύσεις Τίποτα ωστόσο ανοιχτά παραμένουν και τα ερωτήματα για τα…
«Κανείς δεν κοιμάται στον κόσμο. Κανείς. Κανείς δεν κοιμάται. …. και το παιδί που θάψαν το πρωί, χρειάστηκε να φέρουν τα σκυλιά για να σωπάσει» (F.G. Lorca) Στις παλιές ερμηνείες του τρόμου βραδιάζει «υπό συνθήκας εξαιρετικάς». Όπως τακτοποιεί κανείς ένα πρόσωπο πάντα κάτι…
Πριν λίγες μέρες γύρω στις δώδεκα το βράδυ δυο άνδρες προσπάθησαν να ανοίξουν το διαμέρισμα μου. Άκουγα τους θορύβους, τους ψιθύρους μεταξύ τους, έβλεπα την κίνηση στο πόμολο της πόρτας και παρέμενα πετρωμένη, μαγεμένη και απούσα. Στην πραγματικότητα με επανέφερε αιφνίδια το σκυλί μου,…
Να ποια είναι η Ελλάδα που αναζητώ: Μια έκλαμψη ζωής, όπου «ραγίζει το εφήμερο κι η στάχτη», όπου η όψη μας «μεθάει με τις διάφανες οπλές» των ποιητών*. Είναι η θαλασσινή ποιήτρια Γεωργία Δαλιανά, που με το βιβλίο της «Πάλι του Ανέμου», με ταξίδεψε…