Βρισκόμαστε ελάχιστα πριν απ' την άνοιξη και δεν έχω δύναμη να παρακολουθήσω τις επαναλήψεις οι οποίες πνίγουν το σήμερα. Άλλωστε, μεγάλωσα και μεγαλώσαμε μ' επαναλήψεις: μ' επαναλήψεις στο ποδόσφαιρο, στην τηλεόραση και στην πολιτική• κοστίζουν ελάχιστα κι εντέλει: αποδίδουν. Πορείες, δικαστήρια, συλλαλητήρια μ' αναφορές…
Αν ήξερα πώς δημιουργεί τον χρόνο η γραφή, θα στόχευα καλύτερα και πιο βαθιά, σ' αυτών που με διαβάζουν τις αισθήσεις. Γιατί, ενίοτε, δημιουργεί την ιστορία η γραφή και όχι τη γραφή η ιστορία. Είναι η δύναμη του μύθου (του παραμυθιού) τεράστια, μετακινεί ως…
Κι όμως, είναι η άρνηση κάτι γοητευτικό - όμως για λίγους. Για λίγους; Για πόσο λίγους; Πόσο; - Αορίστως πόσο: για να υπάρχει ένα δείγμα ποιότητας τέτοιο, που να εξουδετερώνει την αδυναμία των προσώπων έναντι των αριθμών. Έτσι έρχεται για άλλη μια φορά στην…
Όταν οι δρόμοι γονατίζουν χαίρομαι• χαίρομαι διότι απ' εκεί και πέρα χάνεται κάθε περιορισμός μετακινήσεων καθώς, το λόγο έχουν οι αυτοσχεδιασμοί, ίσως και κάποιοι καλά ενημερωμένοι χάρτες. Θα πει μήπως αυτό: πιότερη λευτεριά; Θα πει οπισθοχώρηση; Πάντως, δημιουργία θα πει το να εργάζεται κανείς…
Από το φως στη σκιά και ύστερα ξανά πίσω στο φως: αυτή είν' η πορεία της ζωής - ο κόσμος όμως τού δημιουργού βρίσκεται μέσα σε ένα διαρκές ημίφως: Ο λόγος είν' για να προβάλλει με την άνεσή του τις εικόνες που δημιουργεί πάνω…
《Βρώμικος είν' ο κόσμος μας, βρώμικη κι η πολιτική》 έλεγ' η μάνα μου και ξεμπέρδευε απ' όλα, κι άνοιγε διάπλατα τον χρόνο της για να χωρέσουν μέσα του κουτσομπολιά, κεντήματα, χοροί και ότι άλλο την ευχαριστούσε. Είχε τον τρόπο της να αδιαφορεί και να…
Ζούμε στην ίδια γειτονιά με τον Θεό, ζούμε στην ίδια γειτονιά με το καλό, ζούμε στην ίδια γειτονιά με το κακό• στοχάζομαι, πρώτα απογοητεύομαι και ύστερα αλλάζω χρώματα σε όσες από τις ελπίδες περισσεύουν, τις βάφω μ' υλικά που τα γεννήσαν οι αλήθειες κι…
Κι όμως, βρέθηκαν• βρέθηκαν άνθρωποι οι οποίοι μού ζητήσαν να μη βλέπω - σωστότερα, να βλέπω μόνο ήλιο, να αγνοώ τα σύννεφα, να αγνοώ τις λάσπες με τις οποίες φόρτωσε τη χώρα μου ο χρόνος: τη χώρα μου και όλο τον πλανήτη. Ήταν δικοί…
Προωθημένος κι ελεύθερος, χωρίς να φοβάμαι, χωρίς να σέρνομαι - ο σατανάς μου, έχει τραβήξει πάνω του όλους τους κεραυνούς, κάθε τι ξαφνικό, απρόοπτο, φανταστικό, πομπώδες. Χθες όλη μέρα περπατούσα μέσα στο Παρίσι, μετρούσα τα μουσεία του, τα ξακουστά καφέ του, τα μνημεία, τους…
Ο Ζαρατούστρα (λέει) είχε επιλέξει το βουνό και ο Χριστός την έρημο για ν' αναμετρηθούνε με τους δαίμονές τους• εντέλει χάσαν και οι δυο σαν κατεβήκαν στο λαό για να διδάξουν. Έχασαν και οι δυο, και πια η ιστορία τρέχει μ' οδηγό τις αναμνήσεις:…