Αν νοσταλγώ - δεν είναι εσάς, αγάπες περασμένες, και τις στιγμές τις ευτυχείς μαζί σας που έχω ζήσει! - Τα ρόδα σας τα μάρανα στα χέρια μου και τώρα μέσα στης Μνήμης το παλιό βιβλίο τα 'χω κλείσει. Μα είναι κάποιες άγνωστες, περαστικές…
Την ποίησιν ή την δόξα; την ποίηση το βαλάντιον ή την ζωή; τη ζωή Χριστόν ή Βαραββάν; Χριστόν την Γαλάτεια ή μιαν καλύβην; την Γαλάτεια την Τέχνη ή τον θάνατο; την Τέχνη τον πόλεμο ή την ειρήνη; την ειρήνη την Ηρώ ή τον Λέανδρο;…
Μπαίνοντας ο εικοστός αιώνας στο τελευταίο του τέταρτο, αισθάνομαι άστεγος και περιττός. Όλα είναι κατειλημμένα – ως και τ’ άστρα. Οι άνθρωποι έχουν απαλλαγεί από κάθε παιδεία, όπως στην εποχή του Τσέγκις Χαν, και δεν ερωτεύονται ούτε κατ’ ιδέαν. Πρωθυπουργοί συναλλάσσονται με προσωπιδοφόρους, ποικίλες…
Μια παραγωγή του Αρχείου Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση σε σενάριο Σοφίας Βγενοπούλου και σκηνοθεσία Γρηγόρη Ρέντη. Το «Όσο μπορείς» είναι εμπνευσμένο από το ομότιτλο ποίημα του Κ. Π. Καβάφη. Γυρίστηκε στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Αθηνών. Το video υπάρχει στη σελίδα της Στέγης Γραμμάτων και…
Στις 30 Οκτωβρίου του 1988 φεύγει από τη ζωή ο μεγάλος ποιητής, Τάσος Λειβαδίτης. Με έντονη πολιτική δραστηριότητα στο χώρο της Αριστεράς, στην πρώτη φάση της καριέρας του, η ποίησή του επαναστατική... Με τα έργα του σηματοδοτεί την πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων ποιητών.…
Από θεούς και ανθρώπους μισημένοι, σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί, μαραίνονται οι Βερλέν· τους απομένει πλούτος η ρίμα πλούσια και αργυρή. Οι Ουγκό με «Τιμωρίες» την τρομερή των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε. Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.…
Αφιερωμένο στη μνήμη του ξαδέλφου μου δικηγόρου Χρήστου Ιω. Αργυρόπουλου, λάτρη του Κ. Καρυωτάκη και της Μ. Πολυδούρη. Γ. Α. - Π. Φωτο: Ο Κώστας Καρυωτάκης νεκρός στο Βαθύ Πρέβεζας «Στις 21 Ιουλίου του 1928, με τον ίδιο πυροβολισμό που η Αικατερίνη Καρυωτάκη…
O Γ. Σεφέρης, το 1940, υπηρετούσε στο υπουργείο εξωτερικών και υπήρξε αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας ιστορικών γεγονότων. Οι εμπειρίες του απ΄ εκείνες τις ημέρες καταγράφονται στον γ΄τόμο των απομνημονευμάτων του Δευτέρα 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή…
Aγαλήνευτος καταρΡάκτης του υποσΥνειδήτου. ΠαραΛυτικό αδιέΞοδο στα κΑτάβαθα της ψυχής. Ιλιγγιώδης ακινΗσία που αναΡριχάται απρόσκΛητη ως το πρόΣωπό του. ΑνέντΡοπη! Στο χαρΑγμένο χρόνο βυθοΜετρά την άλλη όψΗ της ύΠαρξής του. ΣκιαμΑχεί με τις ΑισθήΣεις του. Η πλημΜυρίδα των ενοΧών του εξΑγνίζεται σ’ έναν εγΩκεντρικό…